Սկեսուրս վատառողջ էր ու նրան խնամք էր պետք․ Որոշեցի նրան տանել մեր տուն, բայց․․․Ամուսնուս արձագանքը ինձ ուղղակի
շոկի ենթարկեց։Սկեսուրը հանկարծ հի վանդացա վ։ Նա ապրում էր գյուղում։ Միակ որդին ասաց, որ աշխատանք ունի և ժամանակ
չունի մորը խ նամելու։ Տարեց կինն ապրում էր գյուղում և անօգնական էր հի վանդության պատճառով, որն անսպասելիորեն պառ-
կեցրեց նրան։
Հարսը որոշեց ինքնուրույն լուծել այս խնդիրը: Նա իր սկեսուրին տարավ լավ կլ ինիկա, ամեն օր այցելում էր նրան, իսկ երկու շաբաթ
անց կինը ոտքի կանգնեց։Բայց դեռ վաղ էր միայնակ թողնելու համար։Նոնան իր բնակարան բերեց սկեսուրին: Երբ ամուսինը վերա-
դարձավ աշխատանքից, շատ զարմացա վ, թե ինչպես է նա հայտնվել այնտեղ և ինչ է անելու։
Ինչպես պարզվեց, քանի որ որդին կատարյալ անտարբերություն էր ցուցաբերում մոր նկատմամբ, Նոնան նրան ոչինչ չէր ասում: Նա
ինքնուրույն էր խնամում սկեսուրին:Այժմ նա ասաց, որ սկեսուրը խնամքի կարիք ունի և մի քանի շաբաթ կապրի իրենց հետ.
-Կընտելանա քաղաքային կյանքին, այնուհետև չի ուզենա գնա,- նա նախատեց կնոջը,-ես հենց նոր սկսեցի ոտքի կանգնել, մայրիկ:
Եվ հիմա ես պետք է հոգ տանեմ քո մասին:Մայրը ոչինչ չասաց, բայց նրա խոսքերը մտրակի պես հարվածեցին նրան։Սոնան պակաս
չա պշեց, քանի որ նա տեսավ իր ամուսնու իրական դեմքը, և նա վախեց ավ իր, իր ապագայի համար։
Սուրենը դուռը շրխկացրեց ու գնաց գործի։ Մայրիկը սկսեց իրերը հավաքել։ Սուրենը ուշ երեկոյան վերադարձավ տուն և դռան շե-
մին տեսավ փաթեթավորված ճամպրուկներ։ Մա հճակալի կողքի սեղանին դրված էր գնացքի տոմս։ Սուրենը կնոջը հարցրեց.
-Ինչու մայրիկը դեռ չի գնացել: Երբ է գնում նրւա ավտոբուսը: -Նրա ավտոբուսը դեռ ոչ մի տեղ չի գնում: Սրանք քո ճամպրուկներն
են ու քո տոմսը,- հնարավորինս հանգիստ պատասխանեց կինը։
