Նայում եմ սկեսուրիս ու անկեղծ ասած ապշում․․․Ո՞նց կարա, մայրը, կինը այդպես ապրել։ Ես չեմ հասկ անում այն կանանց, ովքեր
արդեն թոռներ ունեն,բայց փորձում են երիտասարդ թվալ։Բարձրակ րունկներ,մատնահա րդարում, վառ գույների մազեր․․․Սա նոր-
մալ չէ ըստ իս։ Կինը պիտի լինի խնամված, բայց ոչ վուլգար։Նման կնոջ օրինակ է ծառայում սկեսուրս․ նա արդեն 52 տարեկան է,
բայց իրեն թվում է, թե ինձանից ջահել է։
Ու նրան առհասարակ չեն հետաք րքրում ոչ որդին, ոչ թոռը։Սկեսո ւրս ապրում է իր աշխարհում։ Նա գեղեցկության սրահում ադմի-
նիստրատոր է աշխատում,դրա համար էլ լիցք արած թարթիչներն ու մազերը,մեծացրած շուրթերը նրա անբաժան մասնիկն են դար-
ձել։ Երբ ես նրան տեսա առաջին անգամ, քիչ էր մնում ուշագնաց լինեի։ Նրանից ի՞նչ սկեսուր։
Մենք միասին ենք ապրում, եթե կար ելի է այդպես ասել, քանի որ սկեսուրս գրեթե չի լինում տանը։Առավոտյան վաղ արթնանում է,
վառ շպարվում, գնում աշխատանքի, երեկոյան կոլեգաների հետ զբոս նում է, սրճարաններ գնում, վերադառնում է շատ ուշ ժամի։
Երբեմն մնում է տանը, բայց երբ խնդրում եմ գոնե 1 ժամ մնալ թոռան հետ, մերժում է՝ պատճառաբանելով, որ հոգնած է։
Սկես ուրս ասում է, որ մարդ պիտի ինքն իր համ ար ապրի․ բայց ինչպե՞ս է դա հնա րավոր, եթե դու ունես որդի ու թոռ։Նորմալ տա-
տիկները աշխատանքից հետո զբաղվում են թոռան հետ, նրա համար մի համեղ բան պատրաստում, տանում զբոսնելու, տան գոր-
ծեր են անում, իսկ նա․․․Օրինակ իմ մայրիկը 55 տարեկան է, բայց սկեսուրս անգամ չի համեմատվի մորս հետ։
Նա եղբորս ու նրա կնոջ հենարանն է․ լավագույն տատիկն է, տան տնտեսուհին, ամեն ինչ անում է հարսի հետ հավասար։Երբեք չեմ
հասկանա սկեսուրիս․ ինչու՞ է նա երեխա ունեցել, եթե նրան պիտի ուշադրություն չդարձնի։
