Մինչ ես աշխատանքի էի, սկեսուրս եկել է մեր տուն ու վերցրել իմ «նեղ օրվա համար» հավաքած ամբողջ գումարը․․․Այս պատմութ
յունը այն մասին է, թե որքան հետաքրքիր կարող է լինել կյանքը, եթե սկեսուր ունեք և նա նման լինի այս սկեսուրին: Երիտասարդ
ամուսիններն ապրում էին առանձին, ունեին իրենց խնայողությունները:
Բայց սկեսուրն այլ ծրագրեր ուներ և կարծում էր, որ որդին իրենն է ու ինքը պետք է տնօրինի նրա խնայողությունները և կարծում
էր, որ այդ բոլոր խնայողությունները պետք է ծախսվեն դստեր հիփոթեքի վճարման վրա: Իսկ, որդին ու կինը այդպես էլ կապրեն:
Նա անընդհատ հարցնում էր, թե որքան գումար ունեն հավաքած, անընդհատ զանգում էր և ցանկանում ճշգրիտ թիվը պարզել:
Իհարկե, նրանք պատասխանում էին, որ բավարարում է իրենց, բայց կոնկրետ գումարի չափը չէին ասում: Եվ նա որոշեց ինքնու-
րույն պարզել, թե որքան գումար ունեն որդին ու հարսը և արդյոք իրենց խնայած գումարը բավարար կլինի իր դստեր բնակարանի
հիփոթեքը վճարելու համար: Քանի որ սկեսուրը հստակ չգիտեր, թե որտեղ է դրված գումարը, նա որոշեց գալ այն ժամանակ, երբ
տանը երկար ժամանակ ոչ ոք չէր լինի:
Փնտրելու լավագույն ժամանակը առավոտյան է, երբ ամուսիններն ու կինը մեկնում են աշխատանքի: Նա ուներ նրանց բնակարանի
բանալու կրկնօրինակը:Ոչինչ չգտնելով նա զայրացած զանգահարեց ամուսնուն և ասաց. Ես ոչինչ չգտա, իսկ դու պնդում էիր, որ
նրանք շատ փող ունեն: Բայց նա չգիտեր, որ որդին ընդմիջմանը տուն է գալիս ու չնկատեց, ինչպես որդին տուն մտավ: Որդին լսեց
նրա հեռախոսազրույցը, սպասեց մինչև նա վերջացնի ու հանգիստ տոնով հարցրեց.
-Ի՞նչ է կատարվում մայրիկ, ի՞նչ խառնաշփոթ է, ինչու՞են դարակները բաց: Մայրը փորձեց ստել, բայց որդին ասաց, որ ամեն ինչ լսել
է: Նա այլևս ոչինչ չէր ուզում լսել: Նա խնդրեց մորը լքել բնակարանը և այլևս ոտք չդնել իր տուն, իսկ կնոջը ոչինչ չասաց: Ճիշտ վար
վե՞ց որդին:
