Ես լիովին վստահում էի իմ նոր ընտրյալին ու թույլ տալիս մանկահասակ դստերս հետ ժամանակ անցկացնել․․․ Ով կմտածեր, որ նմ
ան բան կլինի։Այս տղամարդը եկավ Բելլայի կյանք 2015 թվականին։ Այս տղամարդն ընդունեց Բելլային որպես հարազատ երե-խայի,
սկսեց սիրել նրան, փոխել տակդիները, տանել ձկնորսության, լողավազան, անել այն ամենը, ինչը կարող է անել միայն սիրող ՀԱՐԱ-
ԶԱՏ հայրը։
Այս տղամարդը սկսեց հոգալ երեխայի ծախսերը, կատարել կամակորությունները։ Նա ուղղակի «պապայի աղջիկ» է դարձել։ Մեր
բախտն այնքան է բերել, որ մենք հանդիպել ենք Մարկին․ ես երբեք նրանից ավելի հոգատար ու լավ հայրիկ չեմ տեսել։ Ավելի լավ
հայր չէի էլ կարող ցանկանալ երեխաներիս։
Ցավոք, վերջին 1 տարվա ընթացքում մենք կորցրեցինք մեր երկու դեռ չծնված երեխաներին․ մեկին, երբ 13 շաբաթական հղի էի,
իսկ մյուսին՝ 18։ Երկուսն էլ տղա էին․․․Մենք շատ դժվարությունների միջով ենք անցել, բայց հավատում եմ, որ առջևում կա լույս։
Առանց մանրամասնելու ասեմ, որ Բելլայի հայրն ինքնակամ հրաժարվել է իր երեխայից՝ ինձ հետ ամուսնալուծվելուց հետո։ Մինչ 1
տարեկանը ես նրան միայնակ եմ մեծացրել, իսկ հետո հանդիպել եմ Մարկին։Այնուամենայնիվ, շնորհակալ եմ նախկին ամուսնուս,
նա չխոչընդոտեց ու Մարկը հեշտությամբ որդեգրեց Բելլային։
Ուզում եմ ասել, որ երբեք պետք չէ մի արշինով չափել տղամարդկանց։ Բոլոր մարդիկ տարբեր են՝ անկախ սեռից, տարիքից, ազգ-
ությունից․․․
