Տարիներ շարունակ ապրել եմ արտասահմանում, բայց․․․Մինչև հայրենի երկիր վերադառնալս նման ամոթ երբևէ չէի զգացել։Հուսով
եմ, որ իմ պատմությունը ինչ-որ մեկին կհուշի մտածել և գուցե կստիպի փոխել իր կյանքը: Ի վերջո, թեև դժվար է սկսել ապրել նոր
ձևով, բայց դա անհրաժեշտ է։ Ոչ բոլորն են պատրաստ դա անել: Ես ու կինս երկար ժամանակ է, ինչ ապրում էինք արտասահմա-
նում և չէինք պատրաստվում վերադառնալ։
Այնուամենայնիվ, վերջերս մենք կարողացանք գալ:Որոշեցինք հավաքել բոլոր հարազատներին ու դուրս գնա բնության գիրկը՝ խորո
վածով անելու։ Հեռու գնալու կարիք չկար, մորս տնից քիչ հեռու անտառ կար, լճի մոտ։ Այնուամենայնիվ, երբ հասանք այնտեղ, մենք
շատ զարմացանք։ Կանաչ փարթամ խոտը վերածվել էր բարձր մոլախոտերի, տեղ-տեղ նկատվում էր աղբի ու պլաստմասսայի կույ-
տեր։
Ես ուղղակի ցն ցված էի, ամաչում էի ու զզվում։Հազիվ լճի ափին քիչ թե շատ մաքուր տեղ գտանք, սկսեցինք աղբը մաքրել, որ գոնե
նստենք։ Կ րակ վառեցինք, միս ու բանջարեղեն խորովեցինք, զրուցեցինք մեր հարազատների հետ։ Մենք լավ ժամանակ անցկաց-
րինք, բայց լճի ափին իմ սիրելի վայրի տեսարանը շատ ճ նշող էր ինձ համար։
Մանկուց ժամանակ եմ անցկացրել այստեղ, բայց այս վայրը երբեք այսքան ողբալի տեսք չի ունեցել։Նույնիսկ լիճը ցեխոտ ու կեղտ
ոտ էր թվում։ Առաջին անգամ ես վա խենում էի լողալ այնտեղ: Ես անմիջապես զգուշացրեցի ընտանիքիս, որ ամբողջ աղբը հավա-
քեն առանձին տոպրակի մեջ և չնետեն խոտերի կամ թփերի մեջ։
Իսկ երբ պատրաստվում էինք տուն գնալ, ստուգեցի, որ մեզանից հետո ոչինչ չմնա։ Տուն գնալու ճանապարհին ես, չթաքցնելով հի-
ասթափությունս, զա յրացել էի մարդկանց անպատասխանատվությունից։Ի վերջո, ինչպես կարող ես կեղտոտել այն վայրը, որտեղ
ժամանակ ես անցկացնում:
Ճանապարհին լճի մոտ մեծ աղբամաններ կան, իսկապես դժվար է աղբը հավաքել քեզնից հետո և բերել գցել աղբամանը։ Ժողովու
րդ, դուք ինքներդ թքել եք այն ջրհորի մեջ, որից խմում եք, դուք ինքներդ ձեր կյանքը վերածել եք դժոխքի։ Այժմ ապրեք դրա մեջ:
Նախ պետք է փոխես ինքդ քեզ, իսկ հետո փոփոխություններ պահանջես ուրիշներից։
