Պատահական շորերի հետ լվացի ամուսնուս փաստաթղթերը, բայց․․․Պարզվեց, որ ես դրանով մեզ փրկել եմ մի մեծ անախորժութ-
յունից։Ես ու ամուսինս արդեն երկու տարի է, ինչ ամուսնացած ենք։ Մենք երեխաներ չունենք: Մենք ապրում ենք իմ մի սենյականոց
տանը, որին սկեսուրս շատ է սիրում այցելել, որ ինձ նյ արդայնացնի։
Այդ օրը հենց այդպես եղավ։ Ես լվացի ամուսնուս իրերը և շուռ տվեցի բոլոր գրպանները։ Սկեսուրս կանգնել էր իմ գլխավերևում ու
անընդհատ ասում էր, որ ես խախտում եմ իր անձնական տարածքը։Ամուսինս այդ պահին լուռ էր և դա ինձ դուր չեկավ։ Նա կարող
էիր գոնե մի բառ ասել։ Ես զա յրացա ու մնացած հագուստն առանց գրպանները ստուգելու գցեցի լվացքի մեքենայի մեջ։
Դա իմ ավանդույթն է դարձել հիմա։ Ես ինքս չեմ ստուգում, դա իր խնդիրն է: Մի օր, ևս մեկ անգամ, ես բեռնեցի լվացքի մեքենան և
դրեցի երկար ռեժիմի վրա, որպեսզի ամեն ինչ լավ լվացվի:Առավոտը սկսվեց ամուսնուս անձնագրի փնտրտուքով. Չէի մտածում հա
րցնել, թե ինչին են պետք փաստաթղթերը։ Բայց երեկոյան ամեն ինչ պարզվեց։ Սկեսուրս եկավ քրոջ հետ և սկսեց գոռալ.
-Դու միտումնավոր արեցիր: Ես գիտեմ քեզ: Դու միշտ ստուգում ես նրա գրպանները լվանալուց առաջ:
-Վերջերս չեմ ստուգում, — ասացի ես:
-Հա, նաև ասա , որ ես եմ մե ղավոր:
Ինչպես արդեն հասկացաք, ես լվացել եմ ամուսնուս անձնագիրը։ Ի դեպ, ես դա միտումնավոր չեմ արել,բայց լավ է,որ այդպես եղավ։
Ինչպես պարզվել է,քույրը խնդրել է նրան վա րկ վերցնել։ Բնականաբար, նա չէր մարի այդ վա րկը, մենք պետք է դա անեինք: Հետև
-աբար, փաստաթուղթը ժամանակին անհետացա վ: Ամուսնուս հարազատները կարծում են,որ մենք շատ փող ունենք ու միշտ ամուս
նուս գրպանին են նայում։
Այս դեպքից հետո մեր շփումը դադարեց: Իհարկե, ամուսինս երկար ժամանակ չէր կարողանում ընտելանալ այդ մտքին, բայց ինքն էլ
հասկաց ավ, որ լավ բան է եղել։ Ընդհանրապես, այսպես ես ոչ միտումնավոր հեռու պահեցի ամուսնուս ճակատագրական սխալից։
