Կնոջս ընկերուհուն մերժեցի․ նա սկսեց ինձ սպառնալ, բայց ուշադրություն չդարձրեցի․ Հիմա հասկանում եմ, որ նա ինչ-որ բան ա
շշնջում կնոջս ականջին ու կինս գնալով ավելի սառն ա դառնում․․․Ես ու կինս իրար ճանաչում ենք յոթ տարի, որից երեքն ամուսնա-
ցած ենք։ Ես շատ գոհ եմ իմ կնոջից և մեր հարաբերություններից։
Ես մեր երջանկությունը այլ բանի հետ չեմ փոխի։ Այնուամենայնիվ, վերջերս մենք սկսել ենք մտածել երեխաների մասին, բայց առ-
այժմ այս առումով քիչ հաջողություններ ունենք։ Բժի շկներն ասում են, որ մենք երեխա լույս աշխարհ բերելու հնարավորություն
ունենք, պարզապես կինս պետք է բուժ վի։
Այս առումով ես երբեք չեմ ճնշում կնոջս, նա նույնպես երեխա է ուզում, բու ժման կուրս է անցնում։Ես հավատում եմ, որ մեր երա-
զանքը կիրականանա։ Բայց կնգաս ընկերուհին իմացել ա ու սկսելա կողքերս ֆռֆռալ: Մի օր տանը մենակ էի եկավ կարմիր շրթու
նքներով գայթակղիչ ժպտալով, փորձեց համ բուրել ինձ, երբ ես հրեցի նրան.
-Լսիր, տեսնում ես, ես սիրում եմ կնոջս: Եթե նույնիսկ նա ինձ երեխա չտա, ես կսիրեմ նրան։ Ես նրան դուրս հանեցի բնակարանից,
վերջում նա բղավեց. Որ ես դեռ կփոծ մանեմ, դեռ չգիտեմ, թե ով է ինքը: Ես այն ժամանակ չէի կարեւորում նրա խոսքերը։ Բայց
հիմա հասկանում եմ, որ նա ինչ-որ բան ա շշնջում կնոջս ականջին ու կինս գնալով ավելի սառն ա դառնում իմ նկատմամբ:
