Ծնունդիս օրով հարսս ինձ անակնկալ էր պատրաստել․․․Ես նման բան չէի սպասում, գործից մտա տուն ու․․․Չդիմացա ու սկսեցի
լացել։Մի քանի օր առաջ ծնունդս էր: Ոչ տր ամադրություն ունեի, ոչ էլ ծնունդի հավես: Ինչ ծնունդի մասին մտածես, եթե ոչ կարաս
նորմալ առևտուր անես, ոչ էլ փող ունես:
Թանկ ու կրակ լցրած ա:
Ինչի առաջ կարողա ճոխ բաներ չկար, բայց կարում էինք ծնունդ նշեինք, հարազտաներով նստեին մի կտոր բան ուտեինք, ասեինք
խոսայինք ջերմ միջավայրում:Հիմա էտ էլ վերացավ: Ոչ հարազատ ես կարում տեսնես, սաղ զբաղված են, ոչ էլ կարում ես քո փոքր
ընտանիքով մի բան անես:
Ծնունդիս օրը գործից եկա տուն տեսնեմ ինչ: Հարսս սիրուն տորթա թխել իմ համար, ինչքան կարար իրա ունեցածի չափով առև-
տուր էր արել, քրոջս ու ախպորս էր կանչել մեր տուն ու ես ոչ մի բանից տեղյակ չէի:Մտա տուն, տեսնեմ սիրուն սարքած սեղանով,
հարազատներով ինձ են սպասում:
Վայ նենց հուզվեցի, սկսեցի լացել: Իրոք երջանկության արցունքներ էին, թե չէ, էս վերջին տարիներին նենց վիճակ ա, ովա հիշում
ծնունդ: Իրոք շատ ուրախացա, հարսիս առաջ Աստված թող բերի:
