Երբ հարսանիքի ժամանակ սկեսուրը սկսեց խոսել, հյուրերն պարզապես շոկի մեջ էին նրա ասածից, իսկ հարսը հազիվ էր արցունք-
ները զսպում, բայց քիչ անց․․․Ալիկն ու Նարինեն հանդիպում էին։Ալիկը հույս ուներ, որ ընտանիքը կհավանի իր ընտրությունը։ Բայց
մայրն իր որդուն գրեթե սուպերմոդել էր ցանկանում։ Նույնիսկ դա չէր վա խեցնում Ալիկին, այլ այն,որ մայրը կկարողանա ճնշում գոր
ծադրել նրա վրա և փչացնել հարաբերությունները։
Նա թ աքուն հույս ուներ, որ բանը դրան չի հասնի։ Առաջին հայացքից հանդիպումն անցավ չափազանց լավ։Նարինեն, ինչպես միշտ,
շատ կենսուրախ ու շատախոս էր։Ալիկի հայրը ակնթարթորեն ընդհանուր լեզու գտավ նրա հետ, իսկ մայրը շարունակում էր ժպտալ։
Բայց ընթրիքի վերջում նա շատ դաժան հարց տվեց.
-Տղաս, ինչպես կարող ես ընտրել այդպիսի գորտ: Արդյոք նա արժանի է քեզ:
-Մայրիկ, մեր հարսանիքի հարցը լուծված է: Ոչ ոք չի պատրաստվում չեղարկել այն,-հանգիստ պատասխանեց Ալիկը:
Եվ հետո մայրը հի ստերիայի մեջ ընկավ։ Օգտագործվեցին ամենատարածված մանիպո ւլյացիաները.
-Ինչպես ես համարձակվում մորդ հետ այդպես վարվել։ Ես ինձ վա տ եմ զգում…
Բժիշկներին կանչիր, ս իրտս լավ չէ: Որդին շտապ դուրս եկավ տնից,իսկ մայրը մեկը մյուսի հետևից բեմադրեց թատերական տեսա-
րաններ: Բայց դրանից հետո Ալիկի սր տում կասկածներ հաստատվեցին։
Միգուցե նա իսկապես ավելիին է արժանի։ Իհարկե, մարդ միշտ կարող է ամուսնալուծվել,եթե ընտանեկան կյանքը չի ստացվում: Որ
քան էլ մայրը նեղեց, նրանք որոշեցին հարսանիք անել:Ալիկն իրեն չափազանց սառն էր պահում, կարծես Նարինեն նրան ինչ-որ բան
էր արել։ Հանդիսավոր ելույթի ժամանակ մայրը խոսեց և պաթետիկորեն սկսեց պատմել, որ Նարինեն լավ մարդ է, բայց հեռու է գե-
ղեցկուհի լինելուց.
-Ես ուղղակիորեն հայտարարում եմ, որ հավանություն չեմ տալիս իմ որդու ընտրությանը։
Բայց, ինչպես տեսնում եք, նա իմ կամքին հակառակ է գնում։ Ինչ անել, նրա կամքն այդպիսին է,- դժգ ոհ ձայնով ասաց սկեսուրը:
Նարինեն խորը շունչ քաշեց և նայեց վեր: Նրա աչքերի անկյուններում սկսեցին արցո ւնքներ գոյանալ։ Նա ինքը ամեն ինչ հիանալի
հասկանում էր, բայց հույս ուներ, որ սկեսուրը կփոխի իր միտքը.
-Գիտես ինչ, Ալիկ, ամուսնացիր մայրիկիդ հետ, — զա յրացավ աղջիկը և ծաղկեփունջը դրեց հենց իր ձախողված ամուսնու ձեռքում:
Նարինեն վերցրեց իր զգեստի ծայրը և, դահլիճից բարձր աղմուկի ներքո, փախավ: Սկեսուրը հասկաց ավ, որ հանդիսատեսը ծիծա-
ղում է իր վրա, և դրա պատճառով էլ ավելի լա ց եղավ: Նման ամոթից հետո մայրը և Ալիկը շտապեցին միմյանց մե ղադրել։ Մայր ու
որդի չկարողացան ընդհանուր լեզու գտնել: Ալիկն իրեն մ եղավոր էր զգում, քանի որ Նարինեն իրեն շատ էր դուր գալիս։
Բայց նա չկարողաց ավ պա շտպանել իր կնոջը,չկարողացավ պ աշտպանել նրան նույնիսկ ամենամոտ հարազատներից։Մայրը փոր-
ձեց համոզել որդուն, որ Նարինեն նրա ճակատագիրը չէ։ 6 ամիս անց, երբ տգեղ հարսնացուն փախավ, Ալիկն ու մայրը Նարինեին
հանդիպեցին սուպերմարկետներից մեկի մոտ։ Աղջիկը անճանաչելի էր դարձել: Գեղեցիկ քիթ, գեղեցիկ դեմք: Տգեղ հարսնացու: Ինչ
անհեթեթություն: Նարինեն ապրում էր երջանիկ և այժմ լիովին գոհ էր իրենից։
