Բժիշկները չնայած մեծ ջանքերին չկարողացան փրկել հիվանդի կյանքը․ Մի քանի րոպե անց լսվեց բուժքույրի ձայնը՝ հիվանդի աչ-
քերից արցունք է գալիս․․․
Ցավում է…շատ է ցավում:Շնչելն այլևս դառնում է անհնարին:Երիտասարդ տղամարդը մի կերպ հասավ զբոսայգու նստարանին ու
նստեց,փորձելով շունչ առնել:Ցավն ավելի էր սաստկանում…ու երբ տղամարդը ևս մեկ անգամ փորձեց խորը շունչ քաշել,մարմինը
ցավից ցնցվեց ու անշարժացավ:Նա այլևս չտեսավ շուրջը հավաքված մարդկանց ,չլսեց շտապօգնության ազդանշաննեը և օգնութ-
յան շտապօծող բժիշկների ձայները:
Լույս…իսկ որտե՞ղ եմ ես,որտեղի՞ց է այս տաք լույսը …կարևորն այլևս չի ցավում:Տղամարդը փորձեց ուսումնասիրել շրջապատը,
բայց շուրջը մշուշ էր:Մի քիչ անց նրա աչքով ընկավ մի մեծ շուն,որին անմիջապես ճանաչեց:Նրա անունը Գրեյ էր:
-Բարև, Տեր:
-Գրեյ,դու՞…ինչպես գթար ինձ:Ես քնա՞ծ եմ,ինչպես է որ կարողանում ես խոսել:
-Այստեղ բոլորն էլ կարողանում են խոսել:Տե՛ր իմ, դու չես քնած չես, դու մահանում ես…Իսկ ես վաղուց արդեն մահացել եմ:
Այդ ժամանակ տղամարդը նորից հիշեց այն, ինչ ջանասիրաբար փորձում էր մոռանալ արդեն մի քանի տարի է: Նրան տանջում էր
դավաճանությունը…
-Տեսնում եմ չես մոռացել…Հիշու՞մ ես ինչպես բարկացար ինձ վրա, ինչպես բարկությունից դողալով ինձ գցեցիր մեքենան ու բերե-
ցիր քաղաքից դուրս, թողեցիր ճանապարհի կենրոնում ու հեռացար առանց հետ նայելու…բայց ես մեղավոր չէի ,որ ծերացել էի ու
ազդում էի նյարդերիդ վրա:
-Գրեյ,ես հավատացած էի,որ քեզ ինչորմեկը կվերցնի ու դու նոր տու կունենաս:
-Մի ստի՛ր: Դու այդպես պորձում ես արդարացնել ինքդ քեզ: Ես երկար ժամանակ վազում էր մեքենայիդ ետևից, մինչև կորցրի
հետքդ:Հետո վերադարձա այն վայրը,որտեղ թողել էիր ինձ,չգիտես ինչի հավատացած էի ,որ կվերադառնաս իմ ետևից:
Չ՞է որ ես քեզ սիրում էի այնպես,ինչպես կարող են սիրել միայն շները:Բայց դու այդպես էլ չվերադարձար:Ամեն օր ես թրև էի գալիս
ճանապարհի երկայնքով,հույս ունենալով ,որ կհանդիպեմ վերջապես քեզ:Հետո ինձ մի մեքենա հարվածեց:Գիտե՞ս ինչ էի ուզում այդ
պահին:Լսել վերջին անգամ ձայնդ ու մեռնել ծնկներիդ վրա:
Գիտե՞ս, այստեղ ինձ նման շատերն են:Մարդիկ շատ հաճախ են դաժանորեն վերաբերվում մեզ հետ:Ու երբեք չեք մտածում,որ մի օր
պատասխան եք տալու այդ ամենի համար:Տղամարդը ծնկեց շան առաջ,սիրտը ցավից պայթում էր:Այս ցավը կատարած արարքի ա-
մոթից առաջացած ցավն էր:Արցունքները հոսում էին,բաըժյց չէին բերում թեթևություն:
-Ների՛ր ինձ…Շները կարող են ներել ու սիրել,չնայած ես դրան արժանի չեմ:
Շունը մոտեցավ իր սիրելի տիրոջն ու ասաց.
-Ես ներել եմ քեզ…մնաս բարով,քեզ դեռ շուտ է մահանալ…ես կխնդրեմ քեզ համար:
Վերակենդանացման բաժանմունքում բժիշկները պայքարում էին երիտասարդ տղամարդու կյանքի համար:Սրտի կաթված էր ու
նրանք ոչինչ անել չէին կարող:Վերջ…Հանկարծ լռության մեջ լսվեց բուժքրոջ ճիչը…«Արցունք…նա լաց է լինում»:Բժիշկների արագ
արձագանքից հետո տղամարդը փրկվեց:
Մեկ ամիս անց նա արդեն բացարձակ առողջ էր ու դուրս գրվեց հիվանդանոցից:Տուն գնալու ճանապարհին նա հանդիպեց մի փոք-
րիկ շնիկի…
-Գնա՛նք տուն,Գրեյ…
Ծեր շունը փրկեց մարդու մեջ մարդուն…
