Տղամարդը խղճաց անօթևան ծեր կնոջը ու փոքրիկին և իր տուն տարավ, սակայն այն ինչ եղավ հետո ԱՆՏԱՐԲԵՐ չի թողնի ոչ մի
գիտակից մարդու․․․Նա մանուկ հասակից Նոր Տարին չէր սիրում։ Այդ ժամանակ տղան ապրում էր մանկատանը և դեռ հույս ուներ,
որ կկարողանա իսկական ընտանիք ունենալ ։ Երազում էր, որ հենց տոնից առաջ նրան կընդունեն ու տուն կտանեն ։Ամեն տարի նա
մոտենում էր պատուհանին ու նայում հեռու, կարծես հույս ունենալով տեսնել մայրիկին ու հայրիկին։Այդ պահից անցան շատ տարի-
ներ, բայց Նոր տարին նա այդպես էլ չսիրեց։
Հիմա Արտակը ապահովված գործարար է։ Հաջողության հասնելը հեշտ չէր, քանի որ նրան ոչ ոք երբեք չէր օգնել ։ Ամեն Նոր Տարին
նրա մոտ միանման էր անցնում ՝ տոնից մոտ մեկ շաբաթ առաջ նա դադարում էր պատասխանել զանգերին և սկսում էր շատ խմել ։
Ենթակաները գիտեին, որ իրեն զանգահարելու իմաստ չկա, նա, միևնույն է, հեռախոսը չի վերցնի ։Տղամարդը, ինչպես միշտ, գնա-
ցել էր խանութ ՝ ալկ ոհոլ գնելու համար ։ Խավար էր, բայց հանկարծ նա ուշադրություն դարձրեց շփոթված տատիկի վրա, որը կր
ծքի երեխայի էր ձեռքին պահում։
Արտակը չկարողացավ անցնել անտարբեր։ Նա մոտեցավ նրան և հետաքրքրվեց, թե ինչ է տեղի ունեցել։ Նա ասաց, որ տուն չունի։
Չգիտես ինչու, այդ խոսքերից նա ինքնըստինքյան վատ զգաց։ Նա հիշեց սեփական ցա վն ու անելանելիությունը, որոնք մեկ անգամ
չէ, որ մանկատանը անցկացրած տարիներին զգացել է։ Այդ ժամանակ նա նույնպես չէր հասկանում ինչ անել և ինչու նրան ոչ ոք չի
օգնում ։Բայց հիմա նա ամեն ինչ փոխելու հնարավորություն ուներ։Գոնե այս կնոջ ու երեխայի համար:Նա նրանց տուն տարավ։ Ծեր
կինը չէր հիշում, թե ինչպես էին նրան կոչում ։
Միայն գիտեր, որ ապրում էր դստեր և նրա ընկերոջ հետ: Նրանք անընդհատ խմում էին և չէին հետևում վերջերս ծնված աղջկան:
Ինքը փորձել է մոտենալ դստերը, սակայն ի պատասխան ստացել է միայն ուժեղ հարված հարբած տղամարդուց ։ Նա կորցրել է գի-
տակցությունը ։Երբ տատիկը արթնացել է, որոշել է փրկել երեխային։Վերցրել է փոքրիկին և հեռացել տնից առանց իրերի։Այդ ժամա-
նակ նրան թվում էր, թե դա միակ ելքն է ։ Միայն նա մոռացել էր իր անունը և այժմ չի պատկերացնում, թե ինչ պետք է անել:Արտակն
արդեն որոշել էր իր համար, որ անպայման կօգնի նրան ։
Նա Լիլիթ անունով ծանոթ բժիշկ ուներ։ Նա զանգահարեց նրան, որպեսզի նա օգներ երեխային: Բժշ կուհին ուրախությամբ համա-
ձայնեց, նա վաղուց սիրահար ված էր այդ տղամարդուն և ուրախաց ավ նրա կողքին լինելու ցանկացած հնարավորության համար:
Տատիկի համար էլ գտան բժիշկ, որպեսզի նրա հիշողությունը վերադառնա:Անցան օրեր և ամեն ինչ կարգավորվեց ։ Բժշկուհին հա-
ճախ էր զբաղվում երեխայի հետ ։ Աղջիկն առ ողջաց ավ: Աստիճանաբար տատիկի հիշողությունը վերադարձավ։Նա հիշեց իր անու-
նը:Իսկ Արտակը երջանիկ էր։ Նա չէր հասկանում, թե ինչպես օտար տատիկն ու երեխան իրեն այդքան հո գեհարազատ կարող են
լինել: Բայց հիմա նա ուրախությամբ շտապում էր տուն և մշտապես հեռանում աշխատանքից ավելի շուտ, քան միշտ ։
Նա չգիտակցեց, բայց գտավ այն, ինչ նախկինում չուներ, ամուր ընտանիք։Տատիկը կեսօրին հետևում էր թոռնուհուն, իսկ Արտակի
տնական ուտեստներ էր պատրաստում: Իսկ փոքրիկը իսկական դուստր է դարձել նրա համար։ Աղջկա յուրաքանչյուր հաջո-ղության
համար նա ուրախանում էր իսկական հոր պես։ Պետք էր տեսնել նրա ժպիտը, երբ նա առաջին անգամ խոսեց ։Լիլիթը հա-ճախակի
հյուր էր իրենց տանը: Նա մշտապես օգնում էր երեխային և հետևում նրա առո ղջությանը։Մի անգամ երեկոյան Արտակը մնաց աշ-
խատավայրում ։ Նա տուն եկավ և լսեց, թե ինչպես են տատիկն ու Լիլիթը խոսում հյուրասենյակում ։ Նրա քայլերը նրանք դեռ չէին
լսել։
Տատիկը լաց էր լինում և ասում էր, որ իր երիտասարդության մեջ կատարված հան ցանքների համար պատ իժ է կրում:Երիտասարդ
ժամանակ նա երիտասարդ ու երջանիկ է եղել: Նրա կյանքում եղել է մի երիտասարդ։Երբ նա հղ իացել է և պետք է ամուսնանար փե-
սացուն նրան լքել է։ Աղջիկը միայնակ է մնացել:Որդին ծնվելիս նա շատ երիտասարդ է եղել և բո ւժքույրն առաջարկել է հրաժարվել
նրանից:Նա դժ վար էլ աներ դա,բայց հասկացել է, որ չի կարող հոգ տանել որդու մասին ։ Օգնություն ոչ մի տեղից չէր կարող սպա-
սել:Կաթը կորել է սթր եսի ֆոնի վրա: Նա իր կյանքի ամենադժ վար որոշումն է կայացրել և երեխային թողել է ծննդատանը ։
Այդ ժամանակից ի վեր, նա մշտապես մե ղադրում է իրեն դրա համար:Արտակը լսում էր այս պատմությունը:Վերջում նրան թվում էր,
թե օդը պակասում է և նա հիմա կընկնի ։ Տղամարդը հիշեց բոլոր այն տարիները, ինչ անցկացրել է մանկատանը ՝ երազելով իսկա-
կան ընտանիքի մասին ։Շունչը վերականգնելուց հետո նա որոշեց մտնել հյուրասենյակ և անմիջապես հարցրեց, թե արդյոք նրա ազ-
գանունը Բազեյան է, իսկ տատիկը պատասխանեց, որ այո։Արտակը վաղուց գիտեր մոր իրական ազգանունը:
Բայց հետո, դառնալով մեծահասակ, չցանկացավ փնտրել նրան, քանի որ համոզված էր, որ նրան պետք չէ , իսկ հիմա նա հասկա-
նում էր, որ մայրը կանգնած է հենց իր առաջ ։Տատիկը լա ց եղավ և մոտեցավ նրան: Անսպասելի լուրով ցն ցված էին բոլորը։ Մայրը
խնդրեց որդուն ներել իրեն, բայց Արտակը վաղուց իր մեջ չա րություն չէր պահում: Այս ամիսների ընթացքում նրա համար շատ բան
էր փոխվել։ Սրանիչց հետո Արտակը սկսեց սիրել Նոր Տարին:
