Մինչ ամուսնանալս, ծնողներս մեկ սենյականոց բնակարան էին գնել այն մտադրությամբ, որ դպրոցն ավարտե-լուց հետո այնտեղ կապրեմ առանձին: Եվ երբ ամուսնացա, ծնողներս մեզ տվեցին այդ բնակարանը, որպեսզի ամուսինս ու ես կարողանանք առանձին ապրել:
Ամուսնուս ծնողները մեզ ոչինչ չեն տվել և ոչ մի կերպ չեն օգնել,ընդհանուր առմամբ նրանք հազվադեպ են հա-յտնվել մեր կյանքում: Երբ հայրս մահացավ, մայրս մնաց միայնակ երկու սենյականոց բնակարանում:Մի օր սկե-սրուրս մայրիկիս ասաց, թե ինչու՞ է նա միայնակ ապրում երկու սենյականոց բնակարանում, թող նա փոխանա-կի այն մեր մեկ սենյականոցի հետ, այդպես երիտասարդների համար ավելի հարմար կլինի:
Բայց ես այդպես չեմ կարծում, քանի որ նրանք մեզ արդեն տվել են մեկ սենյականոց բնակարանը, իսկ այդ երկու սենյականոցը նրանցն է: Նրանք դա վաստակել են իրենք քրտինքով և արյունով:Մայրս նրան պատասխանեց՝ ասելով, որ իրենք արդեն մեկ սենյականոց բնակարան են նվիրել մեզ, և եթե ցանկանում ենք, կարող ենք վաճա-ռել այն, իսկ մնացած գումարը թող իրենք ավելացնեն, այդ դեպքում հնարավոր կլինի երկու սենյականոց բնա-կարան գնել:
Բայց սկեսուրս փող չունի որդուն օգնելու համար: Նա ուզում է, որ ամեն ինչ ստանա հենց այնպես:
