Պաշայի բախտը երբեք չի բերել աղջիկների հարցում. Այնուհետև ինքնավստահությունը միջամտեց, իսկ հետո աշխատանքը դադարեց համալսարանն ավարտելու պահից, և տղան դադարեց իր մասին հոգ տանել անընդ-հատ աշխատանքի պատճառով: Այս ամբողջ ժամանակ նա ապրում էր մոր՝ տիկին Լյուդմիլայի հետ: Տղան ար-դեն 29 տարեկան էր, և դեռ իր <<մոր փեշի տակ էր>>, — ասում էին Պաշայի ընկերներն ու գործընկերները, բայց նրանք չգիտեին, որ իրականում ամեն ինչ այդքան էլ պարզ չէ:
Մի օր Պաշան աշխատանքի վայրում հանդիպեց Ժաննային, դա առաջին օրն էր, որ նա գնացել էր այնտեղ աշ-խատանքի որպես գրասենյակի մենեջեր և անմիջապես սկսվել էր ջերմ շփումը երիտասարդների միջև: Պաշան ուրախ էր, որ բարեսիրտ գործընկերները ժամանակ չունեին Ժաննային պատմելու այն մասին, որ նա ապրում է իր մոր հետ և դրան ավելացնելով մի քանի սուր կատակներ՝ ակնհայտորեն կփչացնեին տղայի կերպարը: Այս-պիսով, նրանք շփվեցին շուրջ մեկ ամիս, իսկ հետո նրանք սկսեցին շփվել աշխատանքից դուրս և,որոշ ժամա-նակ անց սկսեցին միասին ապրել և միասին գնալ աշխատանքի: Ժաննան առանձնանում էր իսկապես նախան-ձելի գեղեցկությամբ, ուստի Պաշայի գործընկերները սիրում էին ամեն կերպ շեղել տղային՝ աղջկա ուշադրութ-յունը գրավելու համար:
Իհարկե, այդպիսի էժանագին հնարքները աղջկա վրա տպավորություն չէին թողնում, և դաստիարակությունը, որը կարծես այդպիսի գեղեցկության հետ անհամատեղելի բան էր, արգելք էր աղջկա ճանապարհին: Տիկին Լյուդմիլա հավանություն չտվեց գրասենյակային նման սիրավեպին և ասաց, որ այս ամենը խեղկատակություն է, և նրանցից մեկը կթողնի աշխատանքը կամ երկուսն էլ աշխատանքից կհեռացվեն, երբ որևէ մեկը իմանա այդ հարաբերությունների մասին: Այնուամենայնիվ, Պաշայի ղեկավարը լավ մարդ էր և ոչ մի կերպ չէր դատապար-տում նրանց հարաբերությունները Ժաննայի հետ:
Պաշան չէր կարողանում ազատվել այն մտքից, թե ինչպես է նրա բախտը բերել այս անգամ. Փաստն այն է, որ տղայի բոլոր հարաբերությունները միշտ կտրուկ և հանկարծակի էին ավարտվել՝ առանց որևէ հատուկ պատ-ճառի: Նա չէր կարողանում գտնել դրա բացատրությունը: Մինչև վերջին պահը …Ամուսիններն ապրում էին վարձակալված բնակարանում, որը Ժաննան և նրա ընկերուհին էին նախկինում վարձակալել: Վերջերս բնա-կարանի տերը նրանց կանգնեցրեց այն փաստի առաջ, որ ամուսինները պետք է տեղափոխվեն այդտեղից, քա-նի որ նրա մայրը գալիս էր Ուկրաինայից, և ուրիշ ապրելու տեղ չուներ: Եվ նրանք ստիպված տեղափոխվեցին Պաշայի մոր տուն։
Տեղափոխությունից հետո Պաշան սկսեց նկատել շատ ճնշված տրամադրություն Ժաննայի մոտ, բայց նա չխոս-տովանեց, թե որն է դրա պատճառը: Այնուամենայնիվ, նրա դեմքին գրված էր, որ ինչ-որ բան ակնհայտորեն այն չէ: Մեկ շաբաթ անց աղջիկը քաջություն հավաքեց և Պաշային ասաց, որ մոր բնակարան տեղափոխվելու երկ-րորդ օրը նրա մայրը մոտեցել է իրեն և սպառնացել.
«Սիրելիս, դու կարող ես որդուս ականջներից կախել ինչ ուզում ես, բայց եթե նրանից հեռու չմնաս,ես քեզ ոստի-կանություն կնետեմ և մի անհանգստացիր, ես շատ մեծ կապեր ունեմ։ Իսկ իմ որդին շատ հեշտ կմոռանա քեզ, դու ոչ առաջինն ես, ոչ էլ վերջինը»:
Ավելորդ է ասել, որ տիկին Լյուդմիլայի սպառնալիքներից վախենալը արդարացված էր, քանի որ կինը վերջերս է թոշակի անցել՝ ավելի քան երեսուն տարի աշխատելով նախարարությունում,ինչի մասին,իհարկե,Պաշան պատ-մել էր իր ապագա կնոջը:
Այդ օրը Պաշայի ամեն ինչ հասկացավ. Պարզվում է, որ հոգատար մայրիկը <<պաշտպանում>> էր տղային «ան-արժաններից», և դրա համար էլ նրա բոլոր հարաբերություններն այդքան հանկարծակի էին ավարտվում: Ի վե-րջո, հիշելով իր մոր պատմությունները, նա միշտ մաղթում էր, որ տղան ունենա բարձրագույն կրթությամբ և լավ օժիտով մի մաքուր աղջիկ:
Տղան չցանկացավ պարզել հարաբերությունները մոր հետ, փոխարենը՝ հաջորդ օրը նրանք տեղափոխվեցին Ժաննայի ընկերուհու մոտ ժամանակավոր ապրելու, իսկ հետո գտան վարձով բնակարան և սկսեցին այնտեղ ապրել: Պաշային չհաջողվեց համոզել մորը Ժաննայի պարկեշտության մեջ. Տղան որոշեց հարսանիք կազմա-կերպել առանց իր մորը հրավիրելու՝ չնայած նրա կյանքում ունեցած մեծ դերերին:
