83-ամյա կնոջ նամակը ցնցել է ողջ համացանցը․․․Սա պետք Է ինչքան հնարավոր է շուտ կարդան բոլոր կանայք և աղջիկները։ Ո-
մանց համար կյանքը մրցավազք է: Նոր պաշտոնի, կատարյալ կազմվածքի, ամանորյա վաճառքի մրցավազք։ Եվ այս խելահեղ մրցա-
վազքում երբեմն նույնիսկ մեկ րոպե չի մնում կանգ առնելու, շուրջը նայելու և ասելու. «Ինչ գեղեցիկ է»:
Երբեմն այս ներդաշնակության զգացումը երբեք չի գալիս և երբեմն գեղեցկությունը շատ ուշ է ձյան պես փլվում գլխիդ։Օրինակ, երբ
դու 83 տարեկան ես: «Հարգելի Բերտա,ես ավելի շատ կարդում եմ և ավելի ու ավելի քիչ մաքրում փոշին:Ես նստում եմ բակում և վա
յելում եմ տեսարանը, չեմ անհա նգստանում այգու մոլախոտերի համար: Ես ավելի շատ ժամ անակ եմ անցկացնում ընտանիքիս և
ընկերներիս հետ և ավելի քիչ եմ աշխա տում: Հնարավորության դեպքում կյանքը պետք է վայելել, ոչ թե հանդուրժել:
Հիմա ես փորձում եմ դա գիտակցել և սկսել գնահատել: Ես այլևս չեմ խնայում գումար:Ես օգտագործում եմ իմ ճենապակու բաժակ-
ներն ու բյուրեղյա հավաքածուները յուրաքանչյուր հատուկ առիթի համար, օրինակ՝ լոգարանը մաք րելու կամ ամարիլիսի առաջին
ծաղկման համար:Ես շուկա եմ գնում իմ ամենագեղեցիկ հագուստով։Կարծում եմ,եթե հաջող տեսք ունենամ,ինձ համար ավելի հեշտ
կլինի բաժանվել փողից։
Ես չեմ սպասում կարևոր առիթի՝ իմ սիրելի օծանելիքը ցանելու համար։Օծանելիք եմ ցանում, երբ գնում եմ բանկ կամ կլ ինիկա:Ես
այլևս չեմ օգտագործում «մի օր» արտահայտությունը։ Եթե ինչ-որ բան արժե տեսնել, լսել կամ անել, ես ուզում եմ տեսնել, լսել և ա-
նել դա հիմա:Ես չգիտեմ, թե ուրիշներն ինչ կանեին, եթե իմանային, որ վաղը այստեղ չեն լինի: Ի վերջո, մենք կյանքն ընդունում ենք
որպես կանոն:
Կարծում եմ՝ կհրավիրեին ընտանիքի անդամներին և մի քանի մտերիմ ընկերների: Երևի ինչ-որ մեկին կկան չեին ու նե րողություն
կխնդրեին անցյալի խոսքերի ու արարքների համար։ Ես սիրում եմ մտածել, որ նրանք կգնան լավ ռեստորան՝ փորձելու իրենց սիրելի
ուտեստը։ Կարծում եմ, ես երբեք չեմ իմանա դա: Սրանք այն փոքրիկ բաներն են, որոնք ես չեմ ավարտել: Շատ կափսոսեի, որ հա-
րազատներիս չգրեցի այն բոլոր կարևոր խոսքերը, որոնք ուզում էի նրանց փոխանցել։
Եվ ես շատ եմ անհա նգստանում, որ հազվադեպ եմ ամուսնուս ու ծնողներիս ասում, թե որքան եմ սիրում նրանց։ Ես փորձում եմ չը-
խնայել կամ հետաձգել այն բաները, որոնք կարող են ծիծաղ և երջանկություն ավելացնել իմ կյանքին:Եվ ամեն առավոտ, երբ բացում
եմ աչքերս, ինքս ինձ ասում եմ, որ այս օրն առանձնահատուկ է։ Ամեն օր, ամեն րոպե, ամեն շունչ իսկապես նվեր է:Երևի կյանքն այն
չէր , ինչ մենք մտածում էինք, բայց մինչ մենք այստեղ ենք, մենք կարող ենք պարել>>
