5 ամսական հղի եմ․ Երբ աշխատանքից հոգնած գալիս եմ տուն ու միքիչ պառկում, սկեսուրիս դուրը չի գալիս, մտածում է թե ձև
եմ թափում․․․Չգիտեմ ինչ անեմ, որ հավատա։Ես 36 տարեկան եմ,ամուսինս 34 տարեկան է։Ամուսնացած ենք արդեն մեկ տարի: Ընտա
նիքում համալրման ենք սպասում, ես ունեմ 5 ամիս ժամկետ, իսկ երեխան առաջինն է ու պլանավորված։
Երկուսն էլ աշխատում ենք։ Ես հո գեկան ծանր աշխատանք ունեմ, բայց ֆինանսական առումով 4 անգ ամ ավելի շատ եմ վաստա-
կում, քան ամուսինս։ Նրան նոր մեքենա եմ գնել, կարծես ամեն ինչ լավ է:Ես ս արսափելի տ ոքսի կոզ ունեմ, ես շատ սուր եմ արձա-
գանքում հոտերին և սննդին, դադարեցի տանը որևէ բան անել։
Աշխատանքից տուն եմ գալիս ու քնում։ Ամուսնուն դա դուր չի գալիս: Նրա մայրն ասում է, որ պետք է համբերել, որ բոլոր կանայք
անցել են դրա միջով, իսկ ես առանձնահատուկ չեմ։ Ցա վոք ս րտի, մայրս այլևս ողջ չէ, և ինձ օգնող չկա։
Ամբողջ կյանքը ընկավ ամուսնու վրա։ Սրա պատճառով մենք հաճախ վի ճում ենք։ Ես չեմ կարող թողնել աշխատանքս, այդ միակ
աղբյուրն է և վճարում այն ամենի համար, ինչ ես ուզում եմ: Միգուցե ես իսկապես շատ քմահ աճ եմ…
