30-ամյա կինը ծննդաբերության ժամանակ դեռ չծնված երեխայի կյանքը փրկելու համար, ստիպված եղավ գնալ կեսարյան հատման
առանց անզգայացման․․․Մայրական սերը սահմաններ չունի։Ես մասնագիտությամբ բժիշկ եմ ,կես դրույքով աշխատում եմ ծննդա-
տանը:Սովորաբար լինում եմ կեսարյան հատման ժամանակ, ինչը այնքան էլ բարդ երևույթ չէ:Հիմնականում նման դեպքերում կա-
տարում ենք էպիդուրալ անզգայացում,որի ընթացքում ծննդաբերողի գիտակցությունը տեղում է լինում:
Իմ մասնագիտական կյանքում շատ տարբեր դեպքեր են եղել,սակայն այս մեկը հավերժ մնացել է հիշողությանս մեջ:Մի անգամ հի-
վանդանոց բերեցին մի 30-ամյա կնոջ:Բժիշկն ասաց,որ կնոջ ամուսինը շատ խանդոտ է և թույլ չի տվել,որ կինը ստուգումների գնա:
Կնոջ մոտ բարդ դեպք էր,քանի որ արդեն 8 ժամ է ցավերը սկսել էին,երեխայի սրտի աշխատանքը գրեթե չէր լսվում:Ամուսնուն հա-
զիվ էին համոզել,որ կնոջը բերեն հիվանդանոց:Կնոջ և երեխայի կյանքը վտանգի տակ էին,ամեն վայրկյանը հաշված էր:Կինը դեռ
գիտակցություն ուներ:
Ես արագ ընդհանուր ցավազրկում կատարեցի,սակայն այն կազդեր միայն 20 րոպեից:Ես և բժիշկը չգիտեինք,թե ում փրկենք:Ես մո-
տեցա կնոջը և ասացի,որ ցավազրկումը կազդի միայն 20 րոպեից,սակայն այդ ժամանակ արդեն փրկելու ոչինչ չի լինի:Կարող ենք
սկսել այժմ: Կա մեծ հավանականություն, որ այդ դեպքում երկուսն էլ կփրկվեն: Կինը համաձայնեց կատարել կեսարյան հատում ա-
ռանց անզգայացման:Մենք կապեցինք նրան և բժիշկը կատարեց առաջին կտրվածքը:
Կինը անդադար բղավում էր,սակայն վախից չեր շարժվում,որպեսզի երեխային չվնասի:Բժիշկը շարունակում էր.Բժիշկը կարողա-
ցավ հանել երեխային,կտրեց պորտալարը,և լսվեց երեխայի առաջին ճիչը:Կինը ժպտաց երջանկությունից,նրա դեմքին թեթևություն
կար:Բժիշկը շարուանակեց վիրահատությունը,նա պետք է կարեր դներ:Այդ ժամանակ արդեն անզգայացումը սկսեց ազդել,և մենք
բարեհաջող ավարտեցինք ծննդաբերությունը:Այս դեպքը մայրական ամենահզոր հերոսական քայլերից էր:2 շաբաթ անց մայրիկին և
աղջկան դուրս գրեցին:Կինը դա տի տվեց ամուսնուն և հաղթեց այն:
