10 տարվա համատեղ կյանքից հետո, ես որոշեցի լքել ամուսնուս․․․Այդ ժամանակ վերջա պես հասկացա, որ տան մաքրուհի և ճաշ
եփող չեմ, այլ կին եմ, ով սիրո և հոգատարության կարիք ունի։Ես ամուսնացա համալսարանից անմիջապես հետո և, ճիշտն ասած,
գրեթե ոչինչ չէի կարողանում անել տնային գործերի առումով, բայց ես փորձեցի սովորել։ Անմիջապես մեկը մյուսի հետևից երկու ե-
րեխա ծնվեց։ Եվ երեխաները, և բոլոր տնային գործերը ինձ վրա էին: Ամուսինս բարի է, բայց միշտ աշխատ ավայրում է և ինձ ընդ-
հանրապես չի օգնում։
Ռոմանը միայն իմ սխալները մատնանշել գիտի, երեխաներին զբոսանքի տանելու փոխարեն, նա ինձ քն նադատում է։ Բայց ամուս-
նուս մտքով չէր անցնում, որ ես էլ եմ հոգնում ու ժամանակ չեմ ունենում բարձր որակով կատարել իմ պարտակա նությունները։ Մի
առավոտ Ռոմանը վեր կացավ առանց տրամադրության։ Դա նրա հետ բավականին հաճախ է պատահում։ Ամուսինս կարծես միջին
տարիքի ճգնաժամ էր ապրում:Նրա շապիկը, որը ես լվացել եմ նախորդ օրը, չէր չորացել, իսկ առավոտյան նա հիանալի «բարձրաց-
րեց» տրամադրությունս՝ ասելով, որ լվացքը երևի քեզ համար չէ, ինչպես նաև եփելը:
Ի դեպ, նա դա շատ բարձր ձայ նով ասաց: Առաջ ես կես օր լաց էի լինում, քանի որ շատ տհաճ էր դա լսել սիրելիից։ Բայց հիմա ես ո-
րոշել եմ բոլորովին այլ կերպ վարվել: Այդ օրվանից ես պարզապես դադարեցի լվանալ և եփել: Իմ տրամաբանությունը պարզ է: Նախ՝
ես համեղ եմ պատրաստում։Այն սիրում են բոլորը, բացի Ռոմանից, որովհետև նա չգիտի, թե ինչ է ուզում։ Նրա համար կարկանդակ-
ներ ես թխում, նա հոնքերը կիտում է։ Երկրորդ, հագուստը պետք է չափից շատ կեղտոտել, որ այն չմաքրվի։
Բայց Ռոմանը այս հարցում վարպետ է: Ուստի պնդումները, թե ես վատն եմ, իմ կողմից չընդո ւնվեցին, ամբողջությամբ։Ես հիշեցի,
որ ես կին եմ, ինչը նշանակում է, որ պետք է ենթարկվեմ ամուսնուս։ Ամուսինս ասաց՝ մի լվա, ուրեմն չեմ լվա։ Ամուսինս դիմացավ
մեկ շաբաթ։ Նա խե լագարվեց։ Ինքն իր համար կերակուր էր պատրաստում, երեխաների համար նույնպես։ Երեկոյան պարզապես
փիսիկ դարձած եկավ: Նա հարցրեց, թե ինչ կա ուտելու: Եվ ես ասացի, որ չգիտեմ: Ես ասացի.
-Ռոման, ես որոշեցի լսել քեզ և չստանձնել այն, ինչ չեմ կարող անել: Լվացքն իմը չէ, ճաշ պատրաստելն էլ իմը չէ։ Գրեթե տասը տար-
վա ամուսնությունից հետո ես հասկացա, որ կարևոր է գնահատել ինքդ քեզ ցանկացած պարագայում: Եվ ոչ մեկին թույլ չտալ վիրա-
վորել քեզ: Նույնիսկ ամենասիրելի ու մտերիմ մարդուն։ Ահա իմ բոլոր բացահայտումները:
