Մոտ 1 տարի առաջ սկեսուրս սկսեց իրեն տարօրինակ պահել,ամեն րոպե ասում էր, որ շուտով մահանալու է․ Ես ու ամուսինս նրան
հանգստացնում էինք, սակայն․․․
Երբ սկեսրայրս մահացավ, ես ու ամուսինս տեղափոխվեցինք սկեսուրիս տուն։ Խեղճ կինը չէր ուզում միայնակ մնալ։ Ամուսնուս մոր
հետ միշտ շատ լավ հարաբերություններ ենք ունեցել, կարելի է ասել, ընկերուհիներ էինք։Հանգիստ ու խաղ աղ էինք ապրում։ Միայն
թե մոտ 1 տարի անց սկես ուրս սկսեց իրեն տարօրի նակ պահել։ Հաճախ արտա սվում էր և ասում, որ շուտով մահանալու է։
Ես ու ամուսինս ամեն կերպ հանգս տացնում էինք նրան, համո զում, որ նման բան չի լինի, պետք չէ մտա ծել դրա մասին։Այդ պահին
ես ու ամու սինս արդեն 4 տարի փորձում էինք երեխա ունե նալ,սակայն ամեն ինչ ապարդյուն էր։Ես սկեսուրիս համոզում էի, որ շու-
տով երեխա կունե նանք, նա դեռ պիտի խն ամի թոռնի կին, որ 65 տարեկ անում կյա նքը դեռ առջևում է։ Նշեմ, որ սկե սուրս աշխա-
տասեր կին էր։
Առավոտյան մեզանից շուտ էր արթն անում,քանիսին էլ վեր կենայինք, նախա ճաշը պատ րաստ էր լինում։Սկեսո ւրիս հետ ապրելու
ընթացքում ոչ մի օր չի եղել,որ քաղցած գնանք աշխատանքի։ Մի օր էլ առա վոտյան արթնացա, որ ջուր խմեմ և տեսա, որ սեղանին
ոչինչ չկա։ Կարծեցի, թե սկեսուրս քնած է դեռ, սա կայն հետո նկատեցի նրան․ մի անկ յունում նստած արտասվում էր։Մոտեցա, գր-
կեցի, ասում եմ․
-Ի՞նչ է պատահել։
Նա նայեց ինձ ու ասաց․
-Մահացել եմ ես, Աստղիկ ջան, մահացել եմ։
Ես այնքան վախեցա, վազեցի սենյակ, ամուսնուս արթնացրեցի ու նորից հետ եկանք սկեսուրիս մոտ,իսկ նա էլ չէր շնչում․․․Նույն գի-
շեր ես երազ տեսա․ սկեսուրս եկավ ինձ մոտ, մաքրեց արցունքներս, ձեռքը դրեց ուսիս ու շշնջալով ասաց․
-Մի լացիր, աղջիկս։ Ես պիտի գնայի, որ տեղս զիջեի դստերդ։ Հոգ տար նրա ու որդուս մասին․․․
Սկեսուրիս հեռանալուց 15 օր անց իմացա, որ հղի եմ։ Մի քանի ամսից ճիշտ ժամկետին ծնվեց մեր այդքան երկար սպասված առաջ-
նեկը՝ աղջիկս,նրան սկեսո ւրիս անունը տվեցին՝ Անահիտ։Ես դեռ երկար ժամանակ էի տխ րում սկեսո ւրիս կորցնելու համար, բայց
նաև շնորհակալ եմ նրան, որ այդ կերպ մեզ առողջ երեխա նվիրեց․․․ կարծում եմ, նա մեզ տեսնում ու ուրախանում է․․․
