Օրեր առաջ մետրոյի մոտ հարևանուհուս տեսա մուրացկանություն անելիս, իբր երեխայի վիրահատության համար է գումար մուրում․․․Բայց նա երեխա չունի
Մեր նախկին հարևանների բնակարանում մի կին հաստատվեց : Նա ոչ ոքի չէր բարևում, չէր խոսում և միշտ շատ լուրջ էր: Չգիտես ինչու, նա ինձ անմիջապես դուր չեկավ:Մեր նախկին հարևանները շատ կռ վարար էին, կարծես իտալացի լինեին։
Բարեբախտաբար, նրանցից հետո աղմուկը դադարեց,բայց այդ կինն էլ շատ խորհրդավոր էր, ասես ստվեր կամ ուրվական լիներ։Մի օր առավոտյան նրան հանդիպեցի մետրոյի կայարանի մոտ,հագած էր հին լաթեր,կանգնած էր տա ռապող դեմքով և ձեռքին ցուցանակ կար, որի վրա գրված էր․«Օգնեք գումար հավաքել երեխայի բուժ-ման համար»:
Բա-ցի ցուցանակից, նրա ձեռքին փաստաթղթեր կային, և նրանց մոտ կար մոտ հինգ տարեկան տղայի լուսա-նկար:Նա պառկած էր մա հճակալի վրա ՝ վ ի րակապերի մեջ։ Ես շփոթվեցի։Նա անմիջապես խղ ճահարություն առա-ջացրեց։ Ես մոտեցա, հումար տվեցի և հետաքրքվեցի, թե ինչ երեխայի մասին է խոսքը։ Նրա աչքերը լցվեցին արցո ւնքով։ Ահա թե ինչ պատմեց։
Նրա 5-ամյա որդին վ թարի զո հ էր դարձել, երեխան վ թարի ենթարկվելուց հետո վի րահատության կարիք է ունեցել, բայց ոչ ոք նրան չի օգնել և երեխան մա հացել է։Այժմ նա գումար է հավաքում և տալիս է կարիքավոր երեխաներին։Նկարի տղային նա չէր ճանաչում, հիվանդա-նոցում էր իմացել նրա մասին և հիմա փորձում է օգնել։Այդ օրվանից մենք ընկերացանք և նա դարձավ մեր տան հաճախակի հյուրը։ Նա չէր շփվում մարդկանց հետ, որովհետև կորցրել էր հավատը մարդկանց նկատմամբ։
Մարդ եղեք․ մարդիկ։
