Օրեր առաջ ավտոբուսում մի տեսարանի ականատես եղա․ Տրանսպորտ բարձրացավ մի հղի կին․ Այն ինչ արեց վարորդը չեն մոռա-նա, ոչ այդ կինը, ոչ էլ մնացած ուղևորները․․․Մի քանի օր առաջ ավտոբուսում արտասովոր երևույթի ականատես դարձա:
Ավտոբուսն ընթանում էր իր երթուղիով: Ես ամեն առավոտ գնում եմ համալսարան, այնպես որ գրեթե ամեն անգամ միևնույն ավտո-բուսն եմ նստում, իսկ վար որդի դեմքն արդեն ծանոթ է:Նստեցի, դրեցի ակա նջակալներս: Մի քանի րոպե անց հետ ևում նստած մի կին սկսեց ուժեղ գոռալ: Բոլորը հետաքր քրվեցին, թե այդ ինչ է եղել, և տեսան հղի կնոջ, ում մոտ, ըստ երևույթի, ծննդաբերո ւթյուն էր սկսվում:
Կինը կարմրել և քրտնել էր, փորձում էր զսպել իրեն, որ ավելի բարձր չգոռա: Ավտոբուսի վարորդն իրեն չկորցրեց և դիմեց ուղևոր-ներին.
-Հարգելի ներս, հաջորդ կանգառը՝ ծննդ ատունն է: Եթե որևէ մեկը շատ է շտա պում, խնդրում եմ, այստեղ իջեք:
Գրեթե բոլորը դուրս եկան ավտոբուսից, իսկ ես մնացի: Ուզում էի ինչ-որ կերպ օգնել այդ կնոջը: Փորփրեցի նրա պայուսակը, գտա հեռախոսը: Զանգահարաեցի վերջին զանգած համարին, պարզվեց՝ ամո ւսինն էր: Շո ւտով հասանք հիվանդանոց: Ավտոբուսի վա-րորդն այնքան արագ էր վարում, որ մտածում էի, տեղ չենք հասնի…Մինչ ծծնդա տուն հաս նելը, ես զանգել և զգուշացրել էի, որ հի-վանդ ենք բերում:
Հիվանդանոցի բակում մեզ արդեն սպա սում էին: Երբ կնոջը տարան ներս, հա սավ ամո ւսինը: Նա շատ անհանգստացած և շփոթ-ված էր: Իսկ վարորդն այնքան լավ մարդ էր, անդադար կատակում և ծիծաղեցնում էր մեզ:Կարճ ժամանակ անց դուրս եկավ բժիշկը և ասաց, որ անհամբեր տղա է ծնվել, իսկ նորաթուխ մայրիկն իրեն հիանալի է զգում:
