Վերջերս խանութում մի միջադեպի ականատես եղա․․․Փոքրիկ աղջկա արա րքից ուղղակի ապշած մնացի, մարդկությունը դեռ չի
վերացել։Մի աղջիկ հոր հետ խաղալի քների խանութ էր եկել իր Սուրբ Ծննդյան նվերը ընտրելու համար: Աղջիկն ուզում էր Բարբի
տիկնիկ գնել եւ հարցրեց իր հայրիկին, արդյոք նա բավարար գումար ունի դրա համար:
Թանկարժեք ու նորաձև հագն ված հայրը ժպտաց և գլխով արեց: Ուրախացած աղջիկը պատրաստվում էր վազել դեպի իր ուզած
խաղալիքը, երբ տեսավ իր կողքին կանգնած մի տղայի, որը նույնպես հայրիկի հետ էր եկել խանութ: Տղան հնամաշ բաճկոնով էր,
նրա հագուստները, հավանաբար, ձեռք էին բերվել սեքոնդ հենդից կամ փոխանցվել ավագ եղբորից:
Նա անվճռականորեն մոտեցավ տեսախաղին:Բայց տղայի հայրը տխրությամբ լի աչքերով նայեց որդուն, եւ գլուխն օրորեց: Այդ տե-
սակ գնումի համար նա փող չուներ: Երեխան շատ տխրեց եւ խաղը դրեց տեղը:Այդ պահին աղջիկը մի բան ասաց իր հայրիկին եւ
վերցրեց տեսախաղը, որ տղան ուզում էր գնել:
Նրանք վճարեցին և աղջիկն ինչ-որ բան փսփսաց գանձապահի ականջին, վերջինս ժպտաց եւ խաղը սեղանի տակ թաքցրեց: Փոք-
րիկ աղջիկը չկարողացավ ժպիտը թաքցնել, երբ տխուր տղան մոտեցավ դրամարկղին: Երբ երեխայի հայրը վճարում էր իրենց վեր-
ցրած գրքի համար, գանձապահն ասաց.
-Շնորհավորում եմ, Դուք մեր 100-րդ բաժանորդն եք, ինչը նշանակում է, որ դուք նվեր եք ստացել` տեսախաղ:
Երբ հայրիկն ու աղջիկը դուրս եկան խաղալիքների խանութից, նա հարցրեց աղջկան, թե ինչու որոշեց նվեր տալ անծանոթ տղային:
Երեխան տվեց ամենաիմաստուն պատասխանը, որ կարելի էր մտածել.
-Տատիկս ու պապիկս ինձ երեկ ասացին, որ ես պետք է գնեմ միայն այն, ինչն ինձ երջանիկ կդարձնի: Ես հենց դա էլ արեցի: Տեսա՞ր,
որ այն տղան շատ ուրախացավ:
Երեխաները շատ անկեղծ են, եւ մենք պետք է օրինակ վերցնենք նրանցից …
