Վերջերս հյուրընկալվել էինք ամուսնուս քրոջ տանը․ Մութն ընկնելուն պես այնպիսի բան ասաց, որ․․․Ամուսնուս հետ ապշած նայում
էինք իրար։Ամուսնուս քույրը բարդ կերպար է։ Նա յուրահատուկ է։ Նա ամեն ամիս գալիս էր մեզ մոտ և գիշերում մեզ մոտ: Սաթենի-
կը ամուսնուս ավագ քույրն է։
Նա ապրում է քաղաքում, իսկ մենք՝ մարզկենտրոնում։ Մենք շատ հյուրընկալ մարդիկ ենք, ուստի նրան երբեք չեն մերժել, եթե նա
ցանկացել է իր հանգիստն անցկացնել մեզ մոտ։ Մենք ամուսնացած ենք արդեն 7 տարի։ Սաթենիկը սկսեց մեզ մոտ գալ, երբ հայտն
վեց կորո նավիրուսը։Կարանտին, քաղաքում նստելը ձանձրալի է,ուստի նա պարբերաբար գալիս էր մեզ մոտ:Երբեմն մեկ օր, երբեմն
երկու, երբեմն մեկ շաբաթ:
Նա հանգստանում էր արտասահմանյան հանգստավայրերում, բայց քանի որ սահմանները փակ էին, նա հանգստանում էր մեզ մոտ։
Նա մեր մոտից գնում էր նվերներով լի պարկերով և լավ տրամադրությամբ: Նա նաև մեզս հրավիրեց իր մոտ:Ես նրան լավ էի վերա
բերվում, մեր հարաբերությունները ջերմ էին։Բայց, ըստ երևույթին, ես շատ ուշ հասկացա, որ նա մեզ հրավիրել է միայն այն պատ
ճառով, որ գիտեր, որ մենք չենք գալու։ Մենք մեծ տնտեսություն ունենք, դա թողնող չկա։
Այս տարի նա ամբողջ հուլիսն անցկացրեց մեզ հետ և պատրաստվում էր տուն գնալ։ Մեկնելուց առաջ նա ասաց, որ սպասում է մեր
այցելությանը։ Մենք չէինք նախատեսում գնալ, բայց հանկարծ բժ իշկն ամուսնուս ուղարկեց քաղաք հետազոտության, ուստի որոշե
ցինք գործը համատեղել հաճույքի հետ։Մեր ժամանման մասին ամուսնուս քույրը տեղյակ էր։Երեխաներն արդեն սպասում էին զվար
ճալի շաբաթավերջի։
Մենք քաղաք հազվադեպ ենք այցելում, ուստի այն հետաքրքիր էր: Հասանք, նա մեզ թեյ հյուրասիրեց մեր իսկ ջեմով և հարցրեց, թե
որ հյուրանոցում ենք սենյակ պատվիրել։ Ես ու ամուսինս ապշած էինք:Նա ասաց, որ իր երեք սենյականոց բնակարանում մեզ չի կա
րող ընդունել, քանի որ աշխատանքի վայրում շատ է հոգնում ու լռութոյւն է ուզում:
