Վերջերս հարսիս ու որդուս դուրս վռնդեցի իմ տանից ու չեմ զղջում դրա համար․․․Կզարմանաք,բայց այո,նման դեպքեր էլ են լինում
Որդուս միայնակ եմ մեծացրել։ Ամուսինս մեկնեց ՌԴ, երբ տղաս 5 տարեկան էր,ու այդպես էլ չվերադարձավ։ Թե դա որքան ծանր էր,
խոսքերով հնարավոր չէ նկարագրել։ Բայց ես կարողացա։ Բարեբախտաբար, որդիս դեռ մանկուց ինքնուրույն և պատասխանատու
էր։Երբ նա հայտնեց, որ ամուսնանում է, ես միայն ուրախացա։ Ծանոթացա նրա ընտրյալի հետ, նրան շատ ջերմ ընդունեցի։
Գիտեմ, որ որդիս մեծ մարդ է, նրա որոշումներին չեմ խառնվում։ Եթե նա սիրում է այդ աղջկան, ուրեմն բացի նրան ընդունելուց՝ ու-
րիշ տարբերակ չունեմ։Անին ասաց, որ մեծ հարսանիք է ուզում․ շատ հյուրերով, թանկարժեք շքեղ զգեստով, լիմուզինով, իսկ հետո
մեղրամսին պարտադիր պիտի գնան հարսանեկան ճանապարհրդության։Բայց որդիս ասաց, որ նման հարսանիքի համար գումար
չունի, իսկ վարկ վերցնել 1 օրվա համար, քիչ ծանոթ մարդկանց կերակրելու համար նա չի ուզում։
Անին նեղացավ, փորձեց վիճել, բայց ոչինչ չստացվեց։ Արդյունքում երիտասարդները համաձայնության եկան․ որոշեցինք հավաքվել
ռեստորանում միայն մտերիմներով և նշել ուրախ առիթը։Մեր տունը 1-սենյականոց է,ես տեղափոխվեցի խոհանոց, այնտեղի բազմո-
ցին սկսեցի քնել, իսկ նորապսակներին զիջեցի սենյակը։Չնայած,որ հյուրասենյակն ու ննջարանը նույն տեղում են,միևնույնն է, փոր-
ձում եմ չմտնել այնտեղ։
Նույնիսկ հեռուստացույց եմ գնել հատուկ նրա համար, որ խոհանոցում կարողանամ դիտել։1 տարի ապրեցինք միասին։Մի քանի ա-
միս առաջ էլ իմ 50-ամյակն էր։ Հրավիրեցի ընկերուհիներիս, քրոջս՝ ընտանիքի հետ միասին։Որոշեցի սեղանը գցել հյուրասենյակում,
բայց հարսս թույլ չտվեց։ Նա հայտնեց, որ դա իրենց սենյակն է, իսկ այնտեղ մտնելու, առավել ևս հյուրեր տանելու իրավունք ես չու-
նեմ։ Մեծ սկանդալ ստացվեց, բայց վերջին խոսքն իմն էր։
Ծննդյանս օրը Անին մռայլ ու բարկացած էր։ Նա նույնիսկ մի աղցան չպատրաստեց։ Ինքս արեցի բոլոր գործերը։Իսկ երեկոյի ընթաց-
քում էլ, երբ ընկերուհիներիցս մեկը հետաքրքրվեց, թե երիտասարդներն ինչ պլաններ ունեն, արդյոք երեխա չեն ուզում, հարսս ինձ
ուղղակի խայտառակեց․ բոլորի ներկայությամբ հայտնեց, որ նման սկեսուր ունենալով՝ նա չի կարող նույնիսկ մտածել երեխաների
մասին։
Ասաց, որ ինձանից ոչ մի օգնություն չի ստանում, որ ես իբր թույլ չտվեցի մեծ հարսանիք անել։Թե այդ ամենի հետ ես ինչ կապ ունեի,
այդպես էլ չհասկացա։Մի խոսքով, հաջորդ օրը ասացի որդուս, որ նրանք ինձ հետ չեն ապրելու։ Մի շաբաթ ժամանակ տվեցի, որ ա-
զատեն բնակարանս։ Տղաս շատ հանգիստ վերաբերվեց ասածիս։
Հիմա նա սկսել է հաճախ գիշերել իմ տանը, երբեմն խոսում է ամուսնալուծվելու մասին։ Իսկ Անին նեղացած է ինձանից, այդ օրվա-
նից չի եկել այստեղ։ Մեր բոլոր ծանոթներին գրում է, թե որքան վատն եմ ես, նրանց դուրս եմ հանել տնից ու ուզում եմ բաժանել։
