Սկզբում չէի կարողանում հասկանալ, թե ինչու կինս չի հարմարվում մայրիկիս հետ. Մի քանի օր անընդմեջ նրանց հետևելուց հետո
հասկացա, որ մայրս․․․Հարսան իքից հետո ես ու կինս որոշեցինք, որ չենք ուզում վարձով ապրել, բայց գո ւմար չունեինք, որ տուն
գնեինք, ուստի որոշվեց, որ առայժմ ապրելու ենք ծնողներիս հետ։Երկու սենյականոց բնակարան էր, մի սենյակում մայրս ու հայրս
էին, մյուսում՝ ես ու կինս։
Մոտ մեկ ամիս ապրեցինք առանց խնդիրների, հետո սկսեցի նկատել, որ կինս այն չէ:Սկզբում մտածեցի, որ տրամադրություն չունի,
բայց հետո նկատեցի, որ դա շարունակական բնույթ է կրում: Երբ կինս ինձ խնդրեց տեղափոխվել, սկզբում ես նույնիսկ չհասկացա,
թե ինչի մասին է նա խոսում։ Ես տեսա, որ նա ինչ-որ բան չի ասում և պն դեցի, որ մինչև նա ինձ ճշմարտությունը չասի, մենք ոչ մի
տեղ չենք շարժվի։
Արդյունքում պարզվեց՝ մայրս, ում ես նորմալ, ադեկվատ կին էի համարում,սկսել է կնոջս «դաստիարակել»։Ես տանը չեմ լինում, ուս-
տի չեմ տեսել, բայց մայրս միշտ խոսացել է կնոջս վրա ։ Չնայած կինս՝ որպես տնային տնտեսուհի, վա տը չի։ Մենք միասին ապրել
ենք մինչև հարսանիքը, այնպես որ ես գիտեմ, թե ինչի մասին եմ խոսում:Բայց մայրս,ըստ երևույթին,այլ կարծիք ուներ այս հարցում։
Անկեղծ ասած՝ կնոջս լիովին չէի հավատում, կարծում էի, որ նա չափազ անցնում է։ Դե, միգուցե մայրս ինչ-որ խորհո ւրդ է տվել,
բայց կինս ճիշտ չի հասկացել։Բայց, իհարկե, ես դա չասացի։ Կնոջս խնդրեցի, որ մի շաբաթ էլ դիման, ես նախագիծս կվերջացնեմ,
կկարողանամ իրավիճակը կարգավորել։ Կինս կծեց շրթունքը, բայց համաձայնեց դիմանալ։ Ակնհայտ էր, որ դա հեշտ չէր։ Մեկ շա-
բաթ անց ես հնարավորություն ունեցա համոզվելու, որ կինս չի չա փազանցրել։
Մայրիկն իսկապես շատ յուրահատուկ սկեսուր էր դարձել: Ես նկատեցի, որ տանը միայն կինս է պատրաստում և միայն նա է մաք-
րում։ Ինձ համար սա լրիվ անակնկալ էր։ Մայրս այնպես էր անում, որ ոչ ես, ոչ հայրս չնկատենք դա: Ես երեք օր հետևեցի և հասկա-
ցա դա։ Այս ընթացքում ես լիովին համոզված էի, որ կինս ոչինչ չի հորինել։ Ես որոշեցի, որ մենք անպայման պետք է հեռանանք:
Մայրս լավ մայր է, բայց շատ վատ սկեսուր, իսկ ես չեմ հանդ ուրժի, որ կինս նեղվի:
