Սկեսրայրս հանգիստ մարդ է, իսկ սկեսուրիս հետ շատ դժվար է․ Վստահ եմ, որ ամուսնուս կյանքում ուրիշ կին կա․․․21 տարեկան
եմ, բայց արդեն զզվել եմ իմ կյանքից։Նույնիսկ չգիտեմ, թե ինչից սկսեմ: Կարող էի հանգ իստ ապրել, սովորել…իսկ հիմա կյանքս
կործանվում է:Թե ինչու ամուսնացա…
20 տարեկանում ծանոթացա Արսենի հետ: Այդ պահին նա 24 տարեկան էր: Ես նրան առաջին հայացքից սիրահարվեցի: Մենք շատ
ժամանակ էին անցկացնում միասին:Կես տարի անց նա ինձ ամուսն ության առաջարկություն արեց: Ես երջանկու թյունից կարծես
յոթերորդ երկնքում սավառնեի: Այնքան էի ուզում հարսի շոր հագնել: Բացի այդ վստահ էի, որ սիրելիս երբեք ինձ չի դավաճանի և չի
լքի:
Ընկերուհիներս ինձ նախանձում էին, որ նման տղամարդու եմ հանդիպել:Եվ գեղեցիկ, և հավատարիմ, և ուրախ, չունի վնասակար
սովորություններ: Մի խոսքով, անթերի տղամարդ: Ես այնքան էի հպարտանում, որ Արսենն իմ ապագա ամուսինն է:Շքեղ հարսա-
նիք կազմակերպեցինք: Սկսեցինք ապրել սկեսուրիս հետ նրա տանը: Հարսա նիքից 3 ամիս անց իմացա, որ հղի եմ: Երևի պետք է
ուրախանալ, բայց չի ստացվում:
Կարծես հանած լինեմ վարդագույն ակնոցս: Ես գիտակցում եմ, որ ամո ւսինս ինձ չի սիրում: Նա ինձ լավ է վերաբերվում, չի նեղաց-
նում, բայց մեր միջև չկա կիրք: Նրա ամբողջ քնքշությունն իմ հանդեպ անհետ ացել է, կարծես չի էլ եղել: Նա միշտ զբաղ ված է իր
գործերով, իսկ ես տնային հավել ված եմ՝ կերակրելու, լվացք անելու և և մաքրություն անելու համար:Արսենն ուշ է տուն վերադառ-
նում, երբ ցանկանա: Գիշերվա 1-ին, 2-ին, նույնիսկ 4-ին…
Վստահ եմ, որ ես նրա կյանքում միակ կինը չեմ:Սկեսրայրս հանգիստ մարդ է, իսկ սկեսուրիս հետ շատ դժվար է: Միշտ ինչ-որ բանից
դժգոհ է: Բացի այդ,ես պարտավոր եմ բոլորի հետևից հավաքել, կարծես տան աշխատող լինեմ: Ես պատրաստ եմ հենց այսօր հեռա-
նալ ընտանիքից, սակայն մի խնդիր կա. որտե՞ղ կապրեմ երեխայի հետ:
Մայրիկիս սիրտը հիվանդ է, նրան ոչինչ չեմ պատմում խնդիրներիս մասին:Եթե գնամ նրա տուն,չենք կարողանա ապրել, մորս փոքր
աշխատավարձը չի բավականացնի մեզ երեքիս:21 տարեկան եմ, բայց արդեն զզվել եմ իմ կյանքից…
