Սկեսուրս որոշել է տան ամբողջ հոգսը թողնել ինձ վրա ու մեկնել հանգստանալու․․․Չեմ հասկանում ինչպես կարելի է այդ աստիճան
եսասեր լինել։Իմ սկեսուրը մեծ ընտանիք ունի՝ ամուսին, 82-ամյա հայր, երկու որդի՝ կրտսեր Կարենը և ավագ Հովիկը՝ ամուսինս։ Ա-
մուսինս և երկու տղաներս առանձին են ապրում։ Թվարկված մյուս բոլոր անձինք ապրում են նույն հարկի տակ։ Բոլոր տնային գոր-
ծերը, իհարկե, սկեսոուր է անում։
Ոչ ոք չի մտածում օգնել նրան, սա սովորություն է: Սկեսուրս կարծում էր, որ եթե տանը տղամարդու աշխատանք լինի, ապա ուժեղ
կեսը, ամենայն հավանականությամբ,կօգնի, բայց նա նույնիսկ չի կարողա նում հիշել, թե վերջին անգամ երբ է նրանցից մեկը մեխ
խփել:Սկեսուրս չի բո ղոքում, այլ հանգիստ ու խաղաղ անում է իր գործը։ Այնպես ստացվեց, որ սկեսուրս հիմա պետք է մի քանի շա-
բաթով հեռանա։
Սկզբում նա պետք է գնար քրոջ մոտ, հետո որդու հարսանիքին։Հիմա սկեսուրս չգիտի, թե ում վրա թողնի իր տղամարդկանց։ Առաջ,
երբ նա հեռանում էր, դա տևում էր 2-3 օր։Նա լցնում էր սառնարանը տարբեր մթերքով և նույնիսկ պատրաստի կերակուրներով: Հի-
մա շատ երկար ժամանակով է գնում:Իսկ սկեսուրս իսկապես մտածում է,որ իր բացակայության ժամանակ տղամարդիկ սովից կմա-
հանան։ Պապին կարելի է հասկանալ:
80 տարեկանում նա կյանքում ոչ մի աման չի լվացել։Իհարկե, այդ տարիքում ինչ-որ բան սովորելը, հավանաբար, արդեն անհնար է։
Դե, իսկ Կարենի մասին խոսք չկա: Ամեն ինչ հասավ նրան, որ ես ինքս առաջարկություն արեցի իրենց՝ կպատրաստեմ, կուղարկեմ
ամուսնուս հետ, իսկ նրանք միայն կտաքացնեն։ Պարզվեց, որ նման տարբերակը հարմար չէ։Կարենը չի կարող:
Սկեսուրս իր որդու կողմից է:Ասում է,որ առավոտյան 9-ից 18-ը զբաղված է,ուստի չի կարողանում պապին պահել։Բայց ես չեմ պատ-
րաստվում տեղա փոխվել նրանց մոտ 2 շաբաթով։ Այդ դեպք ում ես պետք է գնամ այնտեղ ամուսնուս և երեխայիս հետ։ Պարզապես
պատկերացրեք,թե որքան շորեր կպահանջվեն տեղափոխելու համար:Սա ինչ-որ անհեթեթություն է: Հիմա նստած մտածում եմ՝ ինչ-
պես քաղաքավարի կերպով մերժել նրանց։
