Սկեսուրս մտադրվել է իմ բնակարան տալ իր դստերը․․․Ստիպված էի նրան ցույց տալ իր իսկական տեղը։Ես ու Նինան որոշ եցինք
մտերմանալ, քանի որ սկեսուրս մեզ չի սիրում։ Նինան, ի դեպ, ամո ւսնուս եղբոր կինն է։ Պատճառն այն էր, որ մինչ մեր հայտնվելը
որդիներն իրենց ողջ ժամանակը նվիրում էին միայն իրենց մորը, ամո ւսինս նրան էր տալիս իր վաստ ակած գրեթե ողջ գումարը,
բայց այժմ ամեն ինչ փոխվել է։
Սկեսուրիս սա դուր չէր գալիս, ուստի նա փորձում էր ազատվել մեզանից, ամեն տեսակ կեղտոտ հնարքներ գործադրելով։ Մենք հա-
ճախ ենք հանդիպում Նինայի հետ, զանգահարում իրար՝ քննարկելով մեր սկեսուրի արարքները։Վերջերս էլ եկա Նինային այցելելու
և նրանից իմացա այնպիսի լուր, որն ինձ շատ զարմացրեց։ Նինան ասաց, որ սկեսուրս որոշել է իմ բնակարանը տալ դստերը։ Երբ
Նինան ինձ ամեն ինչ մանրամասն պատմեց, զայրույթս չափ ու սահման չուներ։
Պարզվում է՝ օրերս սկեսուրս եկել էր Նինային հյուր ու պատմել, որ իբր ես ու ամուսինս մեր բնակարանը կտանք նրա աղջկան։ Նա
ասել է, թե որքան լավն եմ ես, իսկ Նինան պարզապես եսասեր ագահ կին է, ով չի ուզում օգնել ամուսնու հարազատներին։Ես ցնց-
ված էի այն ամենից, ինչ լսում էի, ընդհանրապես չէի հասկանում, թե ինչ է կատարվում և արագ գնացի տուն, որտեղ ինձ սպասվում
էր այս պատմության շարունակությունը։
Ի դեպ, տալս արդեն չափահաս կին է,բայց դեռ ամուսնացած չէ ու երեխա չունի,երեսուն տարեկանում նա դեռ ապրում է մոր հետ, և
միևնույն ժամանակ ոչ մի տեղ չի աշխատում։Նրանք անընդհատ տարբեր բաների համար փող են խնդրում, իսկ երբ մեր ամուսին-
ներն իրենց փող են տալիս, բնականաբար, ոչինչ չեն վերադարձնում, սկեսուրի խոսքով՝ որդիները պարտավոր են հոգ տանել ու օգ-
նել ամեն ինչով։Երբ տուն եկա, ինձ հերթական անակնկալն էր սպասում. Իմ բնակարանում ինձ արդեն հյուրեր էին սպասում՝ ի դեմս
սկեսուրիս ու նրա դստեր։
Մինչ կհասցնեի անցնել դռան շեմը, սկեսուրս սկսեց բղավել ինձ վրա, թե որտ եղ էի այդքան ժամանակ և ինչու եմ ուշանում։ Ապա
տարակուսած նայեց ինձ ու ասաց, որ պետք է գնանք նոտարի մոտ։ Ամուսինդ քեզ պետք է զգո ւշացներ, որ այսօր գնալու ենք նո-
տարի մոտ՝ նվերի ակտ կազմելու։Ըստ սկեսուրիս՝ ես և ամուսինս պարտավոր ենք մեր բնակարանը նվիրել իր աղջկան, և ամեն ինչ
այն պատճառով, որ տատիկս վերջերս է մահացել, և ինձ է ժառանգել իր բնակարանը։
Իսկ բնակարանը, որտեղ հիմա ապրում ենք, ես ու ամուսինս գնել ենք հիփոթեքով, որն արդեն փակել ենք մեր ուժերով։ Նա ասաց,
որ երկու բնակարանը մեզ համար շատ կլինի, և վաղուց ժամանակն է, որ իր դուստրը սկսի ինքնուրույն ապրել։ Բնականաբար, ես
սրանից կտրականապես հրաժարվեցի, ուստի վիճաբանություն սկսվեց, իսկ ամուսինս լուռ նստած էր։Ես շատ վրդովված էի, թե ինչ
արժանիքների համար պետք է բնակարան տամ սկեսուրիս աղջկան։
Բայց սկեսուրս արագ գտավ, թե ինչ պատասխան տա ինձ,և ասաց, որ մենք մեկ ընտանիք ենք, և պարտավոր ենք օգնել միմյանց:Եվ
հետո,վերջապես,ամուսինս որոշեց խոսել,բայց չգիտես ինչու համերաշխ էր մոր հետ։Նա նաև ասաց,որ մեզ երկու բնակարան պետք
չէ, և մենք կարող ենք մեկը նվիրել իր քրոջը։ Բայց այս հայտարարությունն ինձ լիովին բարկացրեց։Ես ասացի, որ կյանքում երբեք ո-
չինչ չեմ տա ամուսնուս քրոջը։ Հետո սկեսուրս ասաց, որ այդ դեպքում իր տղան ինձնից կբաժանվելու,իսկ ես ընդհանրապես առանց
որևէ բանի կմնամ։
Ես ադեկվատ պատասխանեցի,որ ես ինքս ամուսնալուծության հայց կներկայացնեմ,բայց բնակարանը չեմ տա իր աղջկան։Այս խոս
քերից հետո սկեսուրս լռեց՝ ըստ երևույթին մտածված։ Ես ժամանակ չկորցրի և մի քանի օր անց ամուսնալուծության հայց ներկայա
ցրեցի, քանի որ ինձ այդպիսի տղամարդ պետք չէ: Ես դեռ շփվում եմ Նինայի հետ, և նրանից իմացա, որ նա նույնպես պատրաստ-
վում է բաժանվել իր ամուսնուց՝ սկեսուրիս պատճառով։
