Սկեսուրիս հետ իմ հարաբերությունները այնքան էր բարի դրյացական չէին․ Նա ատում էր ինձ, իսկ ես փորձեցի ընկերանալ նրա հետ: Սկեսուրս ինձ առաջին հայացքից ատեց: Նա մտածում էր, որ ես անբավարար կրթված, տգեղ, ծույլ կին եմ: Բայց իմ ապագա ամուսինը չէր անհանգստացնում մոր այդպիսի վերաբերմունքն իմ նկատ-մամբ: Նա գաղտնի հանդիպում էր ինձ հետ, իսկ մեկ ու կես տարի անց ծնվեց մեր դուստրը :
Երեխայի ծնունդը մի փոքր մեղմացրեց սկեսուրիս կերպարը: Նա պարզապես պաշտում էր թոռնուհուն, բայց շարունակում էր ինձ համարել անարժեք մայր և կին: Նա այդ մասին ամուսնուս հիշեցնում էր օրը մի քանի ան-գամ: Ես լուռ կուլ կուլ էի տալիս վիրավորանքը:
Դստերս մենք հաճախ տատիկի մոտ էինք տանում: Բայց սկե-սուրս զայրացավ, երբ դստերս 2 տարին լրանա-լուց հետո գնացի աշխատանքի: Ես դրանում ոչ մի վատ բան չեմ տեսել:Դուստրս ուրախությամբ գնաց մանկա-պարտեզ, ընկերացավ խմբի երեխաների հետ:Բայց սկեսուրը ասում էր, որ ես պետք է ամբողջ օրը նստեմ տանը: Նա ձևացնում էր, թե չի հասկանում, որ ես նույնպես նպաստում եմ մեր ընտանիքի բյուջեի ավելացմանը:
Նրա բարկության վերջին կաթիլը դարձավ այն, որ մենք խնդրեցինք նրան խնամել դստերս, մինչ մենք գնում էինք թատրոն: Երբ երեկոյան երեխային վերցրեցինք, ամբողջ շենքը լսեց նրա ձայնը, թե որքան անուշադիր մայրիկ եմ ես և ողջ օրը շրջում եմ թատրոններով, մինչդեռ իմ փոքրիկը տատիկի մոտ է:Ամուսինս հավոր հոգնել է դրանից: Նա գնեց հսկայական փունջ ծաղիկներ, սկեսուրիս սիրած տորթը և գնաց նրա մոտ ՝ լուրջ զրույցի: Դրանից հետո ամուսինս վերադարձավ ավելի մութ, քան ամպերը:
Պարզվեց, որ սկե-սուրը վերջնագիր է հանձնել որդուն. Կամ ես կամ նա: Սկեսուրս «հիանալի» ծրագիր էր մտա-ծել՝ ամուսինս ինձանից վերցնում է ինձանից դստերս, և սկեսուրս է նրան մեծացնում: Ամուսինս պարզապես բաժանվում է ինձանից: Ես և ամուսինս ցնցված էինք նման պայմանից:
Նա զանգահարեց մորը և ասաց, որ ինքը ընտրում է ինձ: Ինչից հետո սկսվեց … Սկզբում նա սկսեց բղավել ա-մուսնուս վրա, այնուհետև սկսեց ինձ բողոքներ ներկայացնել: Ես հոգնել էի նրա մոր հնարքներին դիմանալուց և առաջարկեցի տեղափոխվել մեկ այլ քաղաք, որպեսզի նա անվերջ այցերով չխանգարի մեզ: Ամուսինը մի փոքր մտածեց և համաձայնվեց: Այսպիսով, մենք նոր կյանք սկսեցինք Մոսկվայում:
Ամուսինը շատ արագ բարձրացավ կարիերայի սանդուղքով: Ընդամենը երկու տարվա ընթացքում մենք լավ կայացած էինք մայրաքաղաքում: Ես նորից գնացի մայրության արձակուրդի, և դուստրս սկսեց գնալ մասնավոր մանկապարտեզ:
Այս ամբողջ ընթացքում սկեսուրը երբեք ամուսնուս չի զանգել: Նա ամբողջովին խզեց կապը որդու հետ: Նույն-իսկ որդուս ծնունդով,նա չշնորհավորեց մեզ:Սկզբում ամուսինս շատ էր նեղվում,իսկ հետո հարմարվեց։ Այժմ մենք նախատեսում ենք տեղափոխվել արտերկիր: Ցանկանում եմ կրկին փորձել խաղաղություն հաստատել սկեսրոջս հետ, բայց ես վստահ եմ, որ դա որևէ արդյունք չի տա:
Ամենահետաքրքիրն այն է, որ նա լավ հարա-բերություններ ունի իր ամենափոքր որդու հարսնացուի հետ, օգնում և աջակցում է նրան ամեն կերպ: Ինչու իմ հետ հարաբերությունները այդքան լարված մինչ օրս չեմ հասկանում … Իմ որդին մեծանում է, և ես կանեմ հնարավոր ամեն ինչ, որպեսզի նա ստանա ոչ միայն ծնողների սերը, այլ նրանց կողմից ստանա հարգանք իր ապագա ընտրյալի հանդեպ․
Եվ դա կլինի իմ հիմնական արժանիքը, որպես սկեսուր:
