Սկեսուրս ամեն օր անսպասելի գալիս է մեր տուն, և․․․Արդեն հոգնել եմ նրա անսպասելի այցերից, բայց ես միամիտ չեմ, վերջապես
գտա ելքը։Առհա սարակ, ես շատ համ բերատար մարդ եմ,ով ման կուց սովոր է հար գալից վերաբ երվել մեծերին:Երևի հենց դա էր
պատճառը, որ երկար ժամանակ աչք էի փակում սկեսուրիս վարքի վրա, երբ նա անդադար գալիս էր մեր տուն՝ առանց հրավերի և
նախօրոք զգուշացնելու:Նրա այցերը ոտքից գլուխ էին շուռ տալիս իմ ամբողջ կյանքը:
Նա անվերջ խրհուրդներ էր տալիս, թե ինչպես ավելի լավ պատրաստել ընթրիքը, դասավորել դարակները, մաքրել հատակը…Չնա-
յած նրան, որ մենք առանձին ենք ապրում և ֆինանսապես բացարձակապես կախված չենք սկեսուրիցս, նա անդադար խառ նվում
էր մեր կյանքին: Ժամանակի ընթա ցքում նրա անսպասելի այցելությու ններն ինձ հասցրեցին կատ աղության: Ես երբեք չէի մտածի,
որ մեծահասակ դաստիրակված մարդը կարող է իրեն նման կերպ պահել:
Ամուսնուս բազմիցս եմ խնդրել խոսել մոր հետ, որ նա գոնե զգուշացնի գալուց առնվազն 1 ժամ առաջ, բայց նա ոչ մի խնդիր չի տես-
նում դրանում:Եվ ես որոշեցի ինքս լուծել այդ հարցը:Ամեն անգամ, երբ սկեսուրս գալիս էր մեր տուն, ես գնում էի տնից՝ ինչ-որ պատ-
ճառ հնա րելով: Եթե նրան հանդիպում էի դրսում, ապա ասում էի, որ շտա պում եմ և արագ գնում:Սկեսուրիս, իհարկե, դա դուր չէր
գալիս:
Որդու հետ առանձ նապես բան չունի խո սելու, քանի որ նրան չի կարող ինչ-որ բան սովո րեցնել, խորհուրդներ շռայլել:Ժամանակի
հետ սկեսուրս սկսեց գիտակցել, որ հյուր գնալուց առաջ կարելի է զանգել և իմանալ, արդյոք տանն ենք լինելու թե ոչ:Հիմա ամեն ինչ
լավ է: Ես կարող եմ կարգի բերել տունը, ինչ-որ բան պատրաստել և սկեսուրիս դիմավորել պատշաճ կերպով, և նրա հետ շփումն
ինձ հաճույք է պատճառում: Այժմ ամուսինս էլ է հասկանում, որ ես իրավացի էի:
