Սկեսուրիս արարքները համերաշխ ընտանիքիս քայքայման պատճառ դարձան․ Ուզում եմ իմ պատմությունը իմանան բոլոր կանայք
և աղջիկները, որպեսզի չկրկնեն իմ սխալը․․․Պատմություն այն մասին, որ խոսքերը կարող են փոխել նույնիսկ կյանքը… Այդ խոսակ-
ցությունից հետո Աննա հավաքեց բոլոր անհրաժեշտ իրերը, գրկեց երեխային և գնաց դատարան՝ ամուսնալո ւծության դիմում ներ-
կայացնելու:
Լևոնը՝ նրա ամուսինը, իր մոր միակ երեխան է եղել: Կինը մանկուց նրան հեռու է պահել «վատ» կանանցից, այդպես էլ նա մեծացել
է՝ մոր համար մնալով փոքր երեխա:Լևոնը բավականին ինքնասիրահարված և անտարբեր մարդ է, պարզապես նրա մայրը հարմար
տարբերակ էր գտել որդու համար՝ Աննային, ով համեստ, դաստիրակված և խելացի աղջիկ էր: Այդպես էլ սկեսուրի միջնորդությամբ
Աննան ամուսնացել էր Լևոնի հետ:
Սկզբում կինը շատ լավ էր շփվում հարսի հետ, որպիսի արժանանա վերջինիս լավ վերաբերմունքին:Սակայն ժամանակի ընթացքում
նա ցույց տվեց իր իրական դեմքը:Սկեսուրը սկ անդալ էր սարքում, հիմնականում առանց պատճառ:Նույնիսկ սենյակի կահույքն ընտ
րելու ժամանակ Լևոնը զանգել էր մորը և բողոքել, որ Աննան չի ուզում իր հավանած տարբերակը: Սկեսուրը զանգել էր հարսին և
բարկացել նրա վրա՝ ասելով, որ իր որդու կարծիքը միշտ ճիշտ է և պետք է լսել նրան:
Չնայած նրան, որ երիտասարդներն առանձին էին ապրում, սկեսուրը գրեթե ամեն օր գալիս էր նրանց տուն և սկսում Աննային խրա
տներ տալ: Ամեն ինչ բարդացավ, երբ ծնվեց ընտանիքի առաջնեկը: Աննան ոչինչ չէր հասցնում անել, իսկ սկեսուրը նրա վրա բարկա
նում էր, երբ տեսնում էր, որ տանն անթերի մաքրություն չէ:Աննայի համբերությունը սպառվեց այն ժամանակ, երբ մի օր ամուսինը
եկավ տուն և դռան մոտ հանեց կոշիկները:
Երբ նրա մայրը տեսավ, որ իր որդու կոշիկները կե ղտոտ են, սկսեց գո ռալ և զա յրանալ Աննայի վրա: Իսկ Լևոնը՝ մորը բացատրելու
փոխարեն, որ նա ս խալ է, ասաց. -Մայրիկ, հանգստացիր, քեզ չի կարելի, սիրտդ հի վանդ է: Ոչինչ, նա դեռ կսովորի…հանգիստ, մա
յրիկ ջան…Այդ օրը Աննան ընդմիշտ հեռացավ:Չնայած ամուսնու և սկեսուրի կողմից՝ իրեն տուն վերադարձնելու փարձերին, Աննան
այլևս ոտք չդրեց այնտեղ:
Հնարավոր է, որ դա իր կյանքի ամենաճիշտ որոշումներից մեկն է:
