Չկարողացա ավտովթարը այնպես կազմակերպել կազմակերպել, որ ամուսինս մահանար, իսկ նրա ունեցվածքը մնար ինձ․․․Այժմ
հայտնվել եմ շատ վատ վիճակում, օգնեք մի ելք գտնել։Նա ուշքի եկավ հի վան դանոցում: Լսեց կնոջ ագ րեսիվ ձայնը. Չեմ հասկա-
նում, դժվար էր գործը ավարտին հասցնել, ես քեզ խնդրել էի արգելակները լիովին շարքից հանել, այդքան մեծ գումար եմ վճարել,
իսկ դու …:
Հիմա ինչ է լինելու, ես պետք է հաշմա նդամի հետ շարունակել ապրել: Ամուսինը լարեց լսողությունը: Ներս մտավ բժ իշկը: Կինը ձայ
նին տխ րություն հաղորդելով ասաց. Բժ իշկ, օգնեք խնդրում եմ, հույս կա՞: -Ոչինչ չեմ կարող ասել: Կինը հե կե կաց: Դուռը փակ
վեց: Կինը հայացքը դարձրեց ամուսնու կողմը.
-Երբ վերջապես կկարողանամ ազատվել քեզանից: Ասաց ու դուրս եկավ հիվանդասենյակից:
Նա այլևս չեկավ:Ամուսնու համար ամեն ինչ պարզ դարձավ: Վ թարը նախապես պլանավորված էր և հենց կնոջ կողմից: Երբեք մտ-
քով չէր անցնի, անվերապահորեն վստահում էր կնոջը, սիրում էր նրան: Մեկ ամիս առաջ նրա անունով գրանցեց ունեցվածքը և կի-
նը որոշեց ազատվել նրանից:
Հասկանալի է: Խնդրում եմ, Աննա, կնոջս մի ասեք, որ ապաքինվում եմ։ Ես չեմ ուզում, որ նա դա իմանա: Ես նախ պետք է հավաքեմ
մտքերս: Օրեր անց, երբ բու ժքույրը կարգի էր բերում մա հճակալը, որտեղ նախկինում պառկած էր նա, հանկարծ նրա կինը եկավ։
Նա զարմացած հարցրեց, թե որտեղ է ամուսինը։
«Նա այլևս այստեղ չէ», — ասաց բու ժքույրը:
Ցանկանում էր ավելացնել, որ նրա ամուսնուն տեղափոխել են այլ բաժանմունք, բայց կինը ուրախ դուրս վազեց դեպի պատշգամբ և
սկսեց զանգահարեց ինչ որ մեկին: «Սիրելիս, վերջապես. Նա այլեւս չկա։ Ինչքան ուրախ եմ։ Որ ես այլեւս ստիպված չեմ նրան լսել։
Սպասում եմ քեզ իմ մոտ: Խոսեց անջատեց հեռախոսը ու շրջվեց.
«Ոչ այս կյանքում», — պատասխանեց ամուսինը, ով լսել էր այս ամենը, — Ես ամեն ինչ գիտեմ: Ես այլևս չեմ ուզում քեզ տեսնել: Կի-
նը աղաչում էր, խոնարհվում նրա ոտքերի մոտ, ասում էր որ զ ղջում է: Բայց իզուր…
