Որդուս կենսաբանական հայրը ամուսինս չէ․ Ամեն օր մտավախություն ունեմ, որ ամուսինս կիմանա դրա մասին․․․Չգիտեմ ինչ ա-
նեմ։Ծնողներս ինձ միշտ խստորեն են դաստիարակել։ Իհարկե, ինձ դուր չէր գալիս նման կյանքը, բայց որոշեցի, որ կդիմանամ մինչև
չափահաս դառնամ։ Դպրոցից հետո ընդունվեցի Լեզվաբանական համալսարան,սիրում էի սովորել։ Օտար լեզուները մանկուց հեշտ
են տրվել ինձ։
Երրորդ կուրսում մի տղա տեղափոխվեց մեզ մոտ։ Մենք անմիջապես հարաբերություններ հաստատեցինք և սկսեցինք բուռն սիրա-
վեպ:Բոլոր աղջիկներն ինձ նա խանձում էին։ Մենք վի ճեցինք հիմարո ւթյան պատճառով։ Այդ ընթացքում ես հանդիպեցի Վահեին:
Նա ինձ հրավիրեց սրճարան՝ մեղքերը քավելու: Որոշ ժամանակ անց ես ու Գոռը հաշտվեցինք, այնպես ստացվեց, որ զուգահեռ եր-
կու տղաների հետ էի խոսում։
Վահեն լավ ընտանիքից էր՝ հարուստ, ուշադիր և հոգատար։Գոռը պարզապես գեղեցիկ տղա էր,ով ոչինչ չունի: Այսպիսի կյանքը բա-
վականին երկար տևեց: Ես ավարտեցի համալսարանը, իսկ Վահեն ինձ ամուսնության առաջարկ արեց։Ես Գոռին ասացի, որ սիրում
եմ մեկ ուրիշին և մենք բա ժանվեցինք։ Հարսանիքից անմիջապես հետո իմացա, որ հղի եմ։ Սակայն երեխայի հոր նկատմամբ կաս-
կածներ կային, բայց ես ամեն ինչ թողեցի այնպես, ինչպես կար։
Երեխայի մասին Վահեին ասացի նույն օրը, նա աներևակ այելի երջանիկ էր։ Մեր տղայի անունը Արմեն ենք դրել։ Ամեն ինչ լավ էր,
փոքրիկը մեծանում էր և մեզ ուրախացնում։ Ես չէի աշխատում, մենք երկար ճանապարհորդեցինք։ Մենք աներևակայելի երջանիկ
էինք։ Մի անգամ փողոցում պատահաբար հանդիպեցի Գոռին։
Նախկին ընկերս ուշադիր նայեց որդուն և հարցրեց.
<<Վստահ ես, սիրելիս, որ սա իմ որդին չէ: Կարծում եմ՝ մենք նման ենք ։>>
Իհարկե, ես սկսեցի հերքել այդ ամենը, բայց նա կանգ չառավ և ինձնից հայրության թեստ պահանջեց։ Ես մի կերպ ազատվեցի նրա-
նից, բայց հետո այնպես արեցի, որ ինքս իմանամ։ Վա խերն իզուր չէին, Արմենը Վահեի երեխան չէր։ Հիմա վախենում եմ նորից հան
դիպել նախկինիս, քանի որ նա հեշտությամբ կարող է քանդել իմ ընտանեկան երջանկությունը։
