Նոր էինք մտել սկեսուրիս տուն, երբ սկսեք բողոքել, թե ես վատ հարս եմ ու չեմ կարողանում․․․
-Ինչու են կե ղտոտ կոշիկներդ: Քո կինն ընդհանրապես հոգ չի տանում քո մասին, — սկսեց բ ողոքել սկեսուրս, երբ մենք անցանք
նրա տան շեմը: Բնականաբար, ես տխուր էի այս լսելով։ Դրանից անմիջապես հետո նա ինձ տարավ խոհանոց և սկսեց իր անկեղծ
զրույցը։
Նա սկսեց ինձ բացատրել, որ տղամարդը չպետք է քայլի կե ղտոտ կոշիկներով և ճմրթված վերնաշապիկով։Նա նաև նշեց, որ սխալ
սնունդ եմ պատրաստում, որդուն կերակրում եմ կիսաֆաբրիկատներով ու վն ասակար մթերքներով:Ես մտածեցի լռել, քանի որ սկե-
սուրների մեծ մասը սխալ է գտնում իրենց տղաների ընտրյալների մեջ։
Սակայն նա համառ էր և բացահայտ նվա ստացնում էր ինձ, ուստի ես որոշեցի: Ես բացատրեցի նրան, որ Արսենը հասուն մարդ
է։Նա կարող է ինքնուրույն մաքրել կոշիկները և միացնել արդուկը։ Ոչինչ չի խա նգարում նրան հոգ տանել իր մասին։ Ես փոքրիկ
դուստր ունեմ, ուստի ես խնամում եմ նրան։
Եթե սկեսուրս տեսնում է, որ իր տղան վատ տեսք ունի, ուրեմն ինքը տարրական կանոններ չի սովորեցրել որդուն։ Սա ոչ մի դեպ
քում իմ պատասխանատվությունը չէ: Ես փորձեցի նրան փոխանցել, որ նրա վարքագծի և աշխարհայացքի մոդելը հնացել է։Հիմա
պետք է ադեկվատ ընկալել իրավիճակը և կնոջը չվերաբերվել որպես ծառայի։ Խորհրդային տարիներին նման մոտեցումները սո-
վորական էին։
Կանայք անընդհատ պատրաստում էին գազօջախի առաջ և կարող էին միայն երազել հանգստի մասին։ Արդյոք սա արդար է: Ես և
ամուսինս աշխատում ենք։ Ես լավ աշխատավարձ եմ ստանում։Բոլոր կենցաղային պարտականությունները և դստերս դաստիարա-
կելը իմ վրա են: Էլ ինչպես հասցնեմ նրա կլոշիկները մաքրել և շորերը արդուկել:
