Մորս բուժման համար թանկարժեք դեղերը ես եմ գնում, իսկ նրա բնակարանը բաժին է հասել քրոջս․ Այժմ քույրս մեղադրում է ինձ, որ չեմ օգնում իրեն խնամել անկողնուն գամված մորս․․․
Ես ու քույրս գրեթե հասակակիցներ ենք, քույրս 35 տարեկան է, ես 34:Մայրիկս 65 տարեկան է և ունի առողջական լուրջ խնդիրներ. կոնքազդրային հոդի դիսպլազիա, ավել քաշ, նա կշռում է 95 կգ:Մայրս ապրո ւմ է երեք սենյա կանոց բնակար անում` քրոջս, նրա ա-մուսնու և 7 և 2 տարեկան երկու երեխաների հետ: Խնդիրները սկսվել են երկու տարի առաջ:
Մայրս գրեթե գամվեց անկողնուն, թուլացավ, մեջքը ցավում էր: Նա կարո ղանում է ոտքի կանգնել կողմ նակի անձանցօգնությամբ, երբեմն վեր էր կենում և քայլում տան շուրջը, հատկապես գիշերները:Եվ երեք տարի առաջ նրա մոտ ախտ որոշվեց Ալցհայմերի հի-վանդություն՝ նախնական փուլում:
Նա ունի տարիքային թուլամտություն և դեպրեսիա: Նա ամեն ինչից վիրավորվում է, բղավում, որ իրեն վատ են խնամում, իրեն մա-քուր չի պահում, կարող է գիշերն արթնանալ, լույսը միացնել և բղավել, որ ուզում է դուրս գնալ, մեծահասակների համար նախատես-ված տակդիրներում կարիքները չի հոգում, նրան պետք է զուգարան տանել: Երբեմն նա մոռանում է մեր անունները, բոլորին անվա-նում է «մամա»:
Ես ապրում եմ ընտանիքիս՝ ամուսնուս և դստերս հետ այն փոքրիկ բնակարանում, որը նվիրել է սկեսրայրս:Քույրս բողոքում է, որ ես նրան չեմ օգնում: Ես գնում եմ թանկ դեղահաբեր` դեպրեսիան և Ալցհայմերը բուժելու համար: Նաև ցավազրկող քսուքներ: Ես գնում եմ հանգստյան օրերին և հավաքում եմ սենյակը, լվա նում անկողնային պարա գաները և հագուստը: Ես սնունդ եմ գնում:
Իսկ քույրս գոռում է, որ իրեն չեմ օգնում: Ես առաջարկել եմ բուժքրոջ վարձել, բայց մայրս դեմ է դրան, գիտակցության լուսավորութ-յան ժամանակահատվածում, նա ասում է, որ մենք ուզո ւմ ենք իրեն սպանել բուժքրոջ միջոցով:Ընդհա նրապես, ո՛չ մայրս, ո՛չ քույրս թույլ չեն տալիս բուժքրոջ վարձել:
Քույրս երեխայի խնամքի արձակուրդից հետո ուզում է դուրս գալ աշխատանքի,խնդրում է ինձ հեռանալ աշխատանքից կամ աշխա-տանք գտնել ավելի ազատ գրաֆիկով կամ կես դրույքով:Չգիտեմ ինչ անել. Ես արձակուրդներն ու հանգստյան օրերը ամառանոցում չեմ անցկացնում, և ոչ թե մեր տանը, այլ իրենց տանը:Լվանում եմ հատակները,ճաշատեսակներ պատրաստում: Մորս եմ լողացնում, մերսում եմ անում, ֆիզիկական պրոցեդուրաներ:
Շաբաթվա չորս օր ես դստերս հետ եմ, ով 10 տարեկան է, իսկ մնացած ժամանակը` մորս հետ:Իսկ քույրս նաև խնդրում, որ ազատ-վեմ աշխատանքից: Նա ասում է, որ դա արդարացի չէ, ես կարիերա եմ կառուցում, փող եմ վաստակում, բայց ինքը՝ ոչ: Ես աշխա-տում եմ որպես մենեջեր:
Ի՞նչ անեմ, չգիտեմ․․․
