Մի օր որդին տարեց մորը հրավիրեց ռեստորան ընթրելու․ Բոլոր այցելուները տարեց կնոջը դժգոհությամբ էին նայում․Այն, ինչ եղավ
րոպեներ անց,այցելուները երբեք չեն մոռանա․․․Ռեստորանի որոշ այցելուներ դժգոհությամբ նայում էին նրանց,սակայն որդին պահ-
պանում էր հանգստություն և շարունակում էր հոգատար լինել մոր հանդեպ։
Ավարտելով ընթրիքը՝ որդին ուղեկցեց մորը դեպի զուգարան, թափ տվեց նրա վրայից հացի փշրանքները, սանրեց մազերը և ուղղեց
ակնոցները։ Ամբողջ ռեստորանը լուռ հետևում էր նրանց։ Տղան վճարեց հաշիվը և մոր հետ դուրս եկավ ռեստորանից։ Այդ պահին
մի ծեր մարդ ձայն տվեց տղային և հարցրեց.
-Ձեզ չի՞ թվում, որ դուք այստեղ ինչ-որ բան եք թողել։
Ոչ, հարգելիս, ոչինչ, – պատասխանեց տղան: Բայց այցելուն առարկեց.
-Իհարկե թողել եք։ Դուք այստեղ բոլոր որդիների համար դաս թողեցիք, իսկ բոլոր մայրերի համար՝ հույս։
