Մի օր ծեր իմաստունի մոտ է գալիս մի կին,իր որդու հետ․․․Այս առակը պետք է իմանան բոլորը։Իմաստուն Ջալալադդին Ռումիի մոտ
մի անհանգստացած կին է գալիս՝ իր որդու հետ միասին։ Նա ասում է,
-Որդիս չափից շատ է քաղցր ուտում։ Խնդրում եմ, համոզեք նրան, բացատրեք, որ չի կարելի չարաշահել քաղցրը։ Նա Ձեզ շատ է հր
ագում ու հաստատ չի անտեսի Ձեր խոսքը։
Իմաստունը ուշադիր նայում է երեխային ու ասում նրա մորը․
-Տիկին ջան, խնդրում եմ, եկեք 3 շաբաթից։
-Ինչ տարօրինակ եք Ձեզ պահում։ Մի՞թե դժվար է հենց այս պահին ասել դա։
Կինը հեռանում է, և տղամարդու խոսքին հետևելով՝ վերադառնում 3 շաբաթից։Սակայն այս անգամ էլ Ռումին նույն պատասխանն է
տալիս․
-Վերադարձեք 3 շաբաթից։
Կինն արդեն քիչ բարկացած է լինում, բայց քանի որ այլ ելք չուներ, հետ է գալիս ուղիղ 3 շաբաթից։ Ու այդ ժամանակ իմաստունը ա-
սում է երեխային․
-Տղաս, լսիր իմ խորհուրդը․ շատ շաքարավազ մի կեր, դա շատ վտանգավոր է քո առողջության համար։
-Լավ, վարպետ, եթե դուք եք ասում, ես այլևս չեմ չարաշահի քաղցրը։
Մայրը որդուն խնդրում է սպասել դրսում և հարցնում Ռումիին․
-Իսկ դուք ինչու՞ այս պարզ նախադասությունը չասացիք առաջին անգամ։
Ռումին պատասխանեց․
-Բանն այն է, որ ես ինքս էլ շատ եմ սիրում քաղցր։ Բայց որպեսզի համոզեի քո որդուն դադարել ուտել այն, ես ինքս պիտի ազատվեի
տվյալ թուլությունից։ Սկզբում կարծում էի, թե 3 շաբաթը բավական է, բայց հասկացա, որ սխալվել եմ։
Իսկական վարպետը տարբերվում է նրանով, որ երբեք ուրիշներին չի սովորեցնի այն, ինչի միջով ինքը երբեք չի անցել։ Նրա խոսքե-
րը՝ նրա սեփական կյանքն են արտացոլում։
Եթե դուք որևէ մեկի մոտ հեղինակություն եք վայելում, ուրեմն պատասխանատու եք այն ամենի համար, ինչ ասում ու անում եք։
