Մի անգամ Երջանկությունը գնում էր ան տառով ու հան կարծ փոսն ըն կավ, նստեց ու սկսեց դառն ագին լաց լինել: Այդ պ հին մի մարդ է անցնում, Երջանկությունը լսում է քայլերը և բացականչում:
— Բարի մարդ, հա նիր ինձ այստեղից:
— Իսկ ինձ ինչ կտաս դրա դիմաց, — հարց նում է մարդը:
— Իսկ դու ինչ ես ուզում, — հարց նում է Երջանկությունը:
— Ես ուզում եմ մեծ ու գեղեցիկ տուն ծով ափին, որ արժենա միլիոն դոլար:
Երջանկո ւթյունը կատարեց այդ մարդու ցանկությունը, իսկ այդ մարդը մտավ տան մեջ ու մոռացավ օգնել Երջանկությանը: Երջան-կությունը սկսեց ավելի բարձր լաց լինել:Հանկարծ կրկին ոտնաձայներ լսեց:
— Բարի մարդ, հանիր ինձ այստեղից:
— Իսկ ինչ կտաս դրա դիմաց, — հարցրեց մարդը:
— Իսկ դու ի՞նչ ես ուզում, — ասաց Երջանկությունը:
— Ուզում եմ թանկարժեք մեքենաներ ունենալ, տարբեր մակնիշների:
Երջանությունը կատարեց այս մարդու ցանկությունը, և վերջինս շատ ուրա խանալով, անմիջապես սլա ցավ իր մեքենաները վայե-լելու, սակայն մոռա ցավ Երջանկո ւթյանը օգնել:Երջակո ւթյունն ավելի ուժգին սկսեց լաց լինել: Հանկարծ մի մարդ նկատեց, որ անց-նում էր մոտերքով:
— Բարի մարդ, ինչ կլինի ասա ինչ ես ուզում, միայն թե հանիր ինձ այս փոսից:
— Ինձ ոչինչ պետք չի, — ժպտալով ասաց մարդը ու Երջանկությանը դուրս բերեց փոսից:
Այդ օրվանից Երջանկությունը վազում է այդ մարդու հետևից ոչ մի քայլ հետ չմնալով նրանից:
