Մի քանի օր առաջ էր, հարսս եկավ իմ սենյակ ու ասաց, որ պատրաստվեմ․․․Միայն ոչ ծերանոց, այդ պահին ամբողջ մարմնովս դող անցավ

Մի քանի օր առաջ էր, հարսս եկավ իմ սենյակ ու ասաց, որ պատրաստվեմ․․․Միայն ոչ ծերանոց, այդ պահին ամբողջ մարմնովս դող
անցավ։Ծերությունը դժվար շրջան է, հատկա պես, եթե դատ ապարտված ես միայն ակության, անտեսված ես: Տարեցներն արժանի
են հարգանքի, հոգատարության, խնամքի, բայց ոչ բոլորին է դա բախտ վիճակում: Հարգանքի ու սիրո փոխարեն հաճախ լքված են,
ավելորդ ու մոռացված։

Երիտասարդ հարազատներն ու նույնիսկ երեխաները անհետ անում են իրենց կյանքից՝ չմոռանալով իրենց հետ տանել այն ամենը,
ինչ կարող են տանել։ Ծերերը մնում են միայնակ՝ չիմանալով թե ումից օգնություն խնդրել։ Տարեց կինը նստած էր սենյակում և սվի-
տեր էր հյուսում։ Հարսը ներս մտավ առանց թակելու։

-Մայրիկ, պատրաստվիր: Գնալու ժամանակն է, — կինը զարմացած նայեց հարսին, — ու՞ր ենք գնում:

-Կտեսնես, այնտեղ քեզ դուր կգա, այդ պես եմ կարծում- ժպտաց հարսը: Կինը չվի ճեց, իմաստ չկար։ Նա դեռ հիշում էր այն ժամա-
նակները, երբ որդին ողջ էր: Հետո որդին գամվեց անկողնուն, բո ւժման համար հսկայական գումար էր անհրաժեշտ։ ԿԻնը վաճա-
ռեց իրն բնակարանը ՝ հանուն որդու: Բայց ապարդյուն, որդու կյանքը փրկել չհաջողվեց: Տարեց կինը մնաց անտուն, հարսի խնամ-
քի տակ: Նրանք ընկերացան, երեկոները նստում էին ու միասին երկար զրուցում, երբեք չեն վիճել, միայն սեր ու հարգանք:

Տատիկը պաշտում էր թոռնուհուն:Երբ հարսն ասաց, որ գնալու ժամա նակն է, կինը փշաքաղվեց. միթե՞ ծերանոց էէ գնալու, հարա-
զատներից հեռու, չէ՞ որ ամեն ինչ լավ է, հասկանում են միմյանց: Բայց դրա կողքին էլ ինքն իրեն հանգ ստացնում էր, որ երկար չէր
կարող մնալ հարսի խնամքի տակ: Լուռ վեր կացավ, դողդոջուն ձեռքերով հաավաքեց իրերը, տեղավորեց պայուսակի մեջ և հարց-
րեց.

-Թոռնիկիս կտեսնե՞մ։ — Դե իհարկե, նա մեզ հետ կգա, մենք նրան կվերցնենք: «Իմ թոռնուհին նույնպես ինձ կճանապարհի ծերա-
նոց:

Ճանապարհը երկար էր, նա ողջ ճանապարհին մտածում էր.

-Միայն թե ծերանոց չտանի, ես չեմ դիմանա, միայն թե ծերանոց չընկնեմ, ա՜խ, Տեր, ինչու՞ տարար իմ որդուն, եթե նա ողջ լիներ, եր-
բեք չէին մտածի ինձանից ազատվելու մասին: Այսպես մտքերով ընկած քուն մտավ: Մեքենան կանգ առավ, հարսը բացեց դուռն ու
ասաց.

-Հասել ենք, կարող ես իջնել մայրիկ:

Աչքերին չէր հավատում, տուն՝ լեռներում: Ժամանակին նա երազում էր հենց այսպիսի տան մասին: Պարտեզում գեղեցիկ ծաղիկներ,
շատ ծառեր կային: Պարզվում է, որ որդին պատմել էր կնոջը մոր երազանքի մասին և կինը խոստացել էր ամեն գնով իրականացնել
սիրելի ամուսնու մոր երազանքը:

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика