Միշտ դատապարտել եմ դավաճանությունը ու սիրուհիներին,բայց ինքս էլ իմ կամքից անկախ սիրուհի դարձա․․․Իմ կյանքում ես հա-
ճախ եմ հանդիպել իմ շրջապ ատում դավաճանության օրինակների։ Միշտ դատապ արտել եմ, չեմ հասկացել նրանց։ Նրանք, ովքեր
խաբել էին, իմ գլխում այս աշխարհի ամենավատ մարդիկ էին, ներման արժանի չէին:
Բայց ահա ես,որ նախկինում այնքան հուսահատորեն պաշտպանել էի նվիրյալների կողմը,ես ինքս դառնում եմ «սիրուհի» կամ պար-
զապես հեշտ հասանելի կին։Ես երբեք չեմ ցանկացել նրան խլել ընտանիքից։Ես միշտ շատ եմ անհանգստանում նրա ընտանիքի,նրա
ամբողջականության համար։ Ես հեշտությամբ, առանց խանդի, լսում եմ նրա կնոջ մասին պատմո ւթյունները։ Ավելին, ինձ հետաքր-
քրում է.
Ես սիրում եմ նրան. Պարզ, միամիտ, մաքուր սիրով։ Արցունքներ տանը մենակ. Նրանից թաքնված փորձառություններ, իր ցավը ու-
րիշի հետ կիսելու անկարողությունը: Չէ՞ որ նրանք դատապարտված են։Արդյո՞ք ես կհրաժարվեի այս պատմությունից, եթե կարողա-
նայի հետ շրջել ժամանակը:
Ոչ Ես սիրում եմ և ուրախ եմ տեսնել նրան մեր յուրաքանչյուր հանդիպմանը, նույնիսկ եթե դրանք շատ հազվադեպ են լինում։ Ես հի-
մա թռչում եմ նրանից։ Մենք իրար չենք տեսնի առնվազն վեց ամիս։ Եվ սա ամենադժվար բանն է, որ ես ստիպված եմ եղել դիմանալ
վերջին շրջանում
