Մենք ժամանակին դաշտերում ենք ծննդաբերել,մասնավոր հիվանդանոցում ծննդաբերելու համար գումար չունենք,-ասաց սկեսուրս
և արգելեց, որ երեխաս ծնվի մասնավոր ծննդատանը․․․Ես ընդհանրապես չեմ հասկանում, թե ինչպես կա րելի է այդ պիսի բանը կտ-
րուկ ձևով ասել: Կարելի է խորհուրդներ տալ, արտահայտել կարծիքը, պատմել, թե ինչու եք առա ջարկում լավագույն տարբերակը և
մտածում այլ կերպ: Բայց այդպես կտրուկ իր որդու սիրելի հղի կնոջը, չափից շատ է:
Մենք ապրում ենք գյուղի մեր ամառանոցում: Ձմռանը գյուղն ամայա նում է (միայն մեկ տուն է բնակելի), իսկ ամ ռանը շատ բնակիչ-
ներ են գալիս: Հանգստացողների թվում են Շուշանը և նրա երեք երեխաները: Հիմա երե խաներն արդեն մեծա հասակներ են և հա-
ճախ չեն այցելում ամառանոց: Այս տարի նրա հետ էր բարեկամուհին` Կարինեն: Ինքնամեկուսացման պատճառով Կարինեն անցավ
հեռավար աշխատանքի, այնուհետև՝ երեխայի խնամքի արձակուրդի: Օգոստոսի վերջին, ժամանակն է, որ նա ծննդաբերի:
Ոչ աշխատանքային օրերին քաղաքից նրան է այցելում ամուսինը՝ Անտոնը:Ամուսինները բնակարան են գնել և նորոգում են կատա-
րում, իսկ այժմ ժամանակավոր ապրում են Անտոնի մոր տանը: Չնայած բնակարանը փոքր է, բայց «զույգերի համար միշտ տեղ կը-
ճարվի»: Ամբողջ ժամա նակ ընտանի քում հարաբեր ությունները ջերմ էին, իրար հետ չէին կռ վում կամ վիճում: Տի կին Սիլվան
և հարսը համերաշխ էին. խոհանոցում թեյում էին, բամբասանքներով կիսվում:
Ամեն ինչ ավարտվեց մի ակնթարթում, երբ Կարինեն վերադարձավ նախածննդյան խորհրդատվությունից և ասաց, որ ինքը որոշել է
և ցանկանում է ծննդաբերել մասնավոր հիվանդանոցում և դրա հա մար գումար պետք է վճա րի, որպեսզի առան ձին հիվանդասեն-
յակ և անհատական բժիշկ ունենա: Այդ հաճույքը շատ թանկ արժե, բայց նա և Անտոնը արդեն տնտեսել են գումարը:
Սկեսուրը մթագնեց և վրդովվեց. «Նախկինում ծննդաբերել են դաշտերում, և անմիջապես անցել հացահատիկ հնձելու աշխատան-
քին: Եվ ընդհանրապես ոչ մի երեխայի խնամքի արձակուրդ չի եղել»:Կար ինեն առար կեց, թե ինչու հիշեց նախահե ղափոխական
պատմությունը: Սկեսուրը պատասխանեց. «Կանայք ծննդաբերել են սովո րական քաղաքային հիվանդանոցներում և 2 ամսից երե-
խաներին մսուր-մանկապարտեզ են տվել: Եվ ուրիշ ոչինչ»:
Երիտասարդները որոշեցին դեռ չբարձրացնել այդ թեման՝ զարմացած տիկին Սի լվայի արձա գանքից: Բայց սկեսուրն ինքը բացեց
այդ խոսակցությունը հաջորդ առավոտ: Կարինեն ևս մեկ անգամ բացատրեց, թե ինչու է ցանկանում ծննդ աբերել ոչ թե քաղաքային
հիվանդանոցում այլ մասնավոր կլինիկայում առանձին հիվանդասենյակում՝ անհատ ական բժշկի հետ: Սկեսուրը վրդովված էր. դա
ամենևին էլ իրեն պետք չէր. փողի անիմաստ վատնում: Ինչ տարբե րություն՝ վճարովի՞, թե՞ ան վճար, գործընթացը նույնն է: Իսկ ա-
ռանձին հիվանդասենյակն ընդամենն ավելորդ վճար է:
«Եվ ընդհանրապես, իմ ավագ դուստրը` Լիզան, երկու երեխաներին էլ ծննդաբերել է «խղճուկ քաղաքային հիվանդանոցում», և բո-
լորը ողջ և առողջ են: Եվ եթե այդքան հարուստ եք, ինչո՞ւ եք ինձ հետ ապրում: Բնակարան վարձեք,մինչև ձեր բնակարանի վերանո-
րո-գումը կավարտվի»: Տիկին Սիլվան աներեր էր:Դրա համար և Կարինեն եկավ մեր գյուղում ապրելու՝ այս պահի դրությամբ քաղա-
քում թողնելով ամուսնուն: Բայց ամենահետաքրքիրն այն է, որ Լիզան երկրորդ երեխան ծննդաբերել էր վճարովի հիմունքներով, և
հենց նա էր, ով Կարինեին այդպես էր խորհուրդ տվել:
Նա պարզապես չի պատմել իր մորը վճարովի ծննդաբերության մասին. տիկին Սի լվայի հա մար նա երեխա է ունեցել «ինչպես բոլո-
րը»:Կարինեն այժմ ստիպված կլինի վերադառնալ քաղաք` իր հղիության վերջին ամիսներին պետք է հաճախ գնա պոլ իկնինիկա և
հետազոտություն անցնի: Եվ հիմա նա չգիտի, թե ինչ անի: Երիտասարդներն իսկապես փող չունեն բնակարան վարձելու համար, մի-
այն գումար են խնայել բժշկին վճարելու համար։
«Միգուցե ցույց տա սկեսուրին, որ ամաձայն է ծննդաբերել քաղաքային հիվանդանոցում: Իսկ երբ ժամանակը գա կծննդաբերեի իր
նախընտրելի կլինիկայում», — մտածում է Կարինեն: Նա միայն վախենում է, որ Անտոնը չի համաձայնի խաբել մորը։Եվ ինձ թվում է,
որ ծննդաբերությունը յուրաքանչյուրի անձնական գործն է:Կրկնում եմ ՝ սկեսուրը չէ, որ պետք է որոշի,թե ինչպես և որտեղ է ծննդա-
բերելու իր հարսը:Եվ շանտաժն այն բանի հետ, որ նա դուրս կանի բնակարանից,պարզապես նվաստացուցիչ է:Չէ, որ նրանք ժամա-
նակավոր էին ապրում այնտեղ։
