Հարսս ինձ հանգիստ չի տալիս․ Հիմա էլ ասում է, ու ուզում է․․․Փաստորեն աչքը տանս վրա է

Հարսս ինձ հանգիստ չի տալիս․ Հիմա էլ ասում է, ու ուզում է․․․Փաստորեն աչքը տանս վրա է։Երբ տղայիս համար մեկ սենյականոց
բնակարան եմ գնել, նա շատ էր ուզում ինքնուրույն կյանք ունենալ։ Դե, ես նրան չմե րժեցի։ Նա այժմ ապրում է կնոջ և երկու երե-
խաների հետ։ Ես չեմ խառնվում նրանց կյանքին, բայց նրանք ինձ անընդհատ զանգում են: Նա ուզում է վաճառել այդ բնակարանը,
քանի որ այնտեղ իր և երեխաների համար նեղվածք է։

Նա ուզում է, որ ես էլ իմը վաճառեմ և գումար ավելացնեմ նրանց գումարին, որպեսզի ընդարձակ տուն առնեն:Եվ հիմա նա ամեն օր
գալիս է ինձ մոտ համոզելու: Ես գիտեմ, որ նա հենց նոր տուն առնի միայն իր անունով է գրանցելու։ Այդ դեպքում տղայիս ոչինչ չի
մնա։ Այսպիսով, վերջին անգամ նա սպառնաց ինձ.

-Չես ցանկանում օգնել մեզ, ուրեմն այլևս թոռներ չես տեսնի: Նա, իբր, այդ տունը թոռներիս համար է ուզում գնել։ Հիմա նա շատ է
տանջվում իր խելքից:

Տղաս ամբողջ օրը աշխատանքի է,հարսս ծննդաբերության արձակուրդում է, երեխաներն արդեն 5 տարեկան են։Նրանց ժամանա-
կին մանկապարտեզ չի ուղարկել։ Այժմ նեղվածք է նրանց հետ։ Առայժմ թոռներս երկուսն են։ Ես երբեմն տանում եմ նրանց իմ տուն,
նրանք միշտ ինչ որ բան են ջարդում:

Դե ինչ, ինչ վերաբերում է բնակարանին, չեմ պատրաստվում փոխանակել կամ վաճառել։ Եթե ավելի մեծ բնակարան են ուզում, թող
գնան գնեն ու ապրեն որտեղ ուզում են։ Սա իմ կապիտալն է, թոռներիս էլ պետք կգա, մանավանդ որ երկուսն են։ Մեկն ու մեկը ան-
պայման կստանա այս բնակարանը։ Երբ ես չեմ լինի, նրանք կարող են վաճառել, բայց առայժմ ես ողջ եմ։