Հասնելով տուն՝ ապշեցի, ողջ տունս դատարկ էր, իսկ սեղանին մի գրություն էր դրված ամուսնուցս․․․Վայրկյաններ անց տեղի ունե-
ցավ անսպասելին ։Արինան, կրունկները տկտկացնելով, բանալիներով բացեց դուռը և մտավ բնակարան։ Աղջիկը հոգնած նստեց
միջանցքում գտնվող աթոռի վրա և հանեց կոշիկները.
-Ես տանն եմ, — գոռաց նա դատարկ տան մեջ, բայց ոչ մի ձայն չկար:
-Տարօրինակ է, — ասաց Արինան,
-Արմենն այսօր պետք է տանը լիներ,- մտածեց նա և մտավ սենյակ։
Սենյակը դատարկ էր, միայն ակվարիումի ձկներն էին անզգույշ լողում բազմերանգ խճաքարերի միջով։ Սեղանի վրա գրություն կար
դրված, Արինան արագ մոտեցավ, գրությունը վերցրեց: Բացելով այն՝ նա գտավ իր ամուսնու գա ղտնի գրությունը՝ ես ամեն ինչ գի-
տեմ: Գրությունը կարդալուց հետո Արինան չկարողացավ հասկանալ, թե ինչ է պարզել ամուսինը։
Իր գլխում անց կացնելով բոլոր հնարավոր տարբերակները, նա հասկացավ, որ ոչինչ չկա։ Փոթորկված ստա մոքսը Արինային հիշեց
րեց, որ ուտելու ժամանակն է: Գնալով խոհանոց՝ Արինան սկսեց սենդվիչներ պատրաստել, բայց սառնարանի վրա մեկ այլ գրություն
տեսավ. «Ընթրիքը գազօջախի վրա է»:
Դուռը բացող բանալիների ձայնն ընդհատեց հետագա ենթադրությունները։ Միջանցքից մի մարդ հայտնվեց ծաղիկների փարթամծ
աղկեփնջով և մեծ խաղալիք արջուկով.
-Սիրելիս, ինչ գրություն ես թողել, — Արինան անմիջապես սկսեց հա րձակումը: Կնոջը համբուրելով՝ ամուսինն ասաց.
-Չես գուշակում։ Ինչու չասացիր, որ շուտով երեքով ենք լինելու։
-Չենք լինելու:Ինչու ես այդպես կարծում, – զարմացավ Արինան։
-Իսկ ինչ կասես քո կերած բոլոր թթուների մասին և որ խնդրում էիր ինձ անկողին բերել մանանեխով ելակ: Իսկ ինչն է քեզ այդքան
դյուրագ րգիռ դարձրել։
-Բայց ես թեստ չեմ հանձնել, ես ոչինչ չգիտեմ, — պնդեց նա:
-Բայց ես գիտեմ, — ասաց ամուսինը՝ ավելի ամուր գրկելով կնոջը:
-Ես շատ ուրախ եմ: Իսկապես, ութ ամիս անց նրանք ունեցան գեղեցիկ, առողջ աղջիկ։
