Հասկանում եմ, որ ես էլ եմ ծնող, ես էլ եմ մեծանում, բայց որոշել եմ տանիցս դուրս վռնդել ամուսնուս ծնողներին․ Գիտեմ, շատերը ինձ կմեղադրեն, բայց․․․

Հասկանում եմ, որ ես էլ եմ ծնող, ես էլ եմ մեծանում, բայց որոշել եմ տանիցս դուրս վռնդել ամուսնուս ծնողներին․ Գիտեմ, շատերը
ինձ կմեղադրեն, բայց․․․Ամուսնացած եմ արդեն 5 տարի: Ապրել ու ապրում ենք իմ տանը, որն ինձ ժա ռանգել է տատիկս: Ամուսինս
գյու-ղից է,մինչ ինձ հետ ծանոթանալն ապրում էր վարձով,հետո ամուսնացանք, ես ծնող ներիս տանից տեղափոխվեցի այստեղ ու
սկսեցինք միասին ապրել:

Եկավ մի պահ, երբ ամուսինս կորցրեց աշխատանքը, հետո շատ լավ առաջարկ ստացավ, որի համար մեքենա էր պետք:Ծանր-թե-
թև անելուց հետո որոշեցինք վաճառել նրանց գյուղի տունը, մեքենա գնել, իսկ ծնողներին կանչել մեզ հետ ապրելու: Առավել ևս, որ
նրանք վաղուց էին ուզում քաղաք տեղափոխվել: Այդպես էլ արեցինք: Սկեսուրս ու սկեսրայրս շատ լավ մարդիկ են, նրանց հետ եր-
բեք խնդիրներ, վեճեր չեն եղել: Երևի ամենակրթված ու մակարդակով մար-դիկ են, ում ես ճանաչում եմ:

Բայց մի քանի շաբաթ առաջ իմացա, որ ամո ւսինս սիրուհի ունի: Պարզվեց, որ նրանք ար դեն երկար ժամանակ է, ինչ սիրավեպ
ունեն: Ասել, որ դա ինձ համար մեծ հա րված էր, նշանակում է լռել: Ես կոտրված էի, մոլորված: Ամուսինս էլ ներողություն խնդրելու
փոխարեն ասաց, որ եթե իմացել եմ, ուրեմն կարող է հանգիստ գնալ, քանի որ մինչ այդ մտածում էր, թե ինչպես պատմի ամեն ինչ:

Հավաքեց իրերն ու գնաց սի րուհու տուն․ Ծնողներս՝ իմանալով ամուսնուս արարքի մասին, ասացին, որ հետ գնամ իրենց տուն և
միայն հետո սկսեմ զբաղվել ամուսնալ ուծության հարցերով: Ես էլ մտածեցի, որ չեմ ուզում ապրել ծնողներիս հաշվին, առանց այն էլ
նրանք շատ բան են արել ինձ համար:

Ավելի լավ է տունս կտամ վարձով,ու այդ գումարով կհոգամ գոնե իմ անձնական կարիքները:Երբ սկեսուրիս ասացի իմ մտադրութ-
յան մասին, նա սար սափեց: Չէ որ հիմա ինքն ու ամուսինը գնալու տեղ չունեն, տուն վարձելու գումար չունեն: Իսկ ես չեմ պատրաս-
տվում մտածել նախկին ամուսնուս ծնողների մասին, մինչդեռ նա ժամանակ է անցկացնում սիր ուհու հետ:Սկեսուրիս ասացի, որ 2
շաբաթ ժամանակ եմ տալիս: Ինձ համար շատ դվար էր նման քայլի գնալը, բայց այլ տարբերակ չունեի:

Թող իրենց որդուն շնորհակալություն հայտնեն: Այդ խոսակցությունից հետո մեր տուն էր եկել ամուսինս, ընկել ոտքերս ու ներողու-
թյուն խնդրում, իսկ ես նրան անգամ լսել չէի ուզում: Հենց հասկացավ, որ հոր ու մոր մասին պիտի մտածի, խելքի եկավ: Բայց հիմա
արդեն ուշ է:

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика