Հասկանում եմ, որ ես էլ եմ ծնող, ես էլ եմ մեծանում, բայց որոշել եմ տանիցս դուրս վռնդել ամուսնուս ծնողներին․ Գիտեմ, շատերը
ինձ կմեղադրեն, բայց․․․Ամուսնացած եմ արդեն 5 տարի: Ապրել ու ապրում ենք իմ տանը, որն ինձ ժա ռանգել է տատիկս: Ամուսինս
գյու-ղից է,մինչ ինձ հետ ծանոթանալն ապրում էր վարձով,հետո ամուսնացանք, ես ծնող ներիս տանից տեղափոխվեցի այստեղ ու
սկսեցինք միասին ապրել:

Եկավ մի պահ, երբ ամուսինս կորցրեց աշխատանքը, հետո շատ լավ առաջարկ ստացավ, որի համար մեքենա էր պետք:Ծանր-թե-
թև անելուց հետո որոշեցինք վաճառել նրանց գյուղի տունը, մեքենա գնել, իսկ ծնողներին կանչել մեզ հետ ապրելու: Առավել ևս, որ
նրանք վաղուց էին ուզում քաղաք տեղափոխվել: Այդպես էլ արեցինք: Սկեսուրս ու սկեսրայրս շատ լավ մարդիկ են, նրանց հետ եր-
բեք խնդիրներ, վեճեր չեն եղել: Երևի ամենակրթված ու մակարդակով մար-դիկ են, ում ես ճանաչում եմ:
Բայց մի քանի շաբաթ առաջ իմացա, որ ամո ւսինս սիրուհի ունի: Պարզվեց, որ նրանք ար դեն երկար ժամանակ է, ինչ սիրավեպ
ունեն: Ասել, որ դա ինձ համար մեծ հա րված էր, նշանակում է լռել: Ես կոտրված էի, մոլորված: Ամուսինս էլ ներողություն խնդրելու
փոխարեն ասաց, որ եթե իմացել եմ, ուրեմն կարող է հանգիստ գնալ, քանի որ մինչ այդ մտածում էր, թե ինչպես պատմի ամեն ինչ:

Հավաքեց իրերն ու գնաց սի րուհու տուն․ Ծնողներս՝ իմանալով ամուսնուս արարքի մասին, ասացին, որ հետ գնամ իրենց տուն և
միայն հետո սկսեմ զբաղվել ամուսնալ ուծության հարցերով: Ես էլ մտածեցի, որ չեմ ուզում ապրել ծնողներիս հաշվին, առանց այն էլ
նրանք շատ բան են արել ինձ համար:
Ավելի լավ է տունս կտամ վարձով,ու այդ գումարով կհոգամ գոնե իմ անձնական կարիքները:Երբ սկեսուրիս ասացի իմ մտադրութ-
յան մասին, նա սար սափեց: Չէ որ հիմա ինքն ու ամուսինը գնալու տեղ չունեն, տուն վարձելու գումար չունեն: Իսկ ես չեմ պատրաս-
տվում մտածել նախկին ամուսնուս ծնողների մասին, մինչդեռ նա ժամանակ է անցկացնում սիր ուհու հետ:Սկեսուրիս ասացի, որ 2
շաբաթ ժամանակ եմ տալիս: Ինձ համար շատ դվար էր նման քայլի գնալը, բայց այլ տարբերակ չունեի:

Թող իրենց որդուն շնորհակալություն հայտնեն: Այդ խոսակցությունից հետո մեր տուն էր եկել ամուսինս, ընկել ոտքերս ու ներողու-
թյուն խնդրում, իսկ ես նրան անգամ լսել չէի ուզում: Հենց հասկացավ, որ հոր ու մոր մասին պիտի մտածի, խելքի եկավ: Բայց հիմա
արդեն ուշ է:
