Կնոջս ու երեխայիս ծննդատանից դուրս գրման օրը 4 հոգով էինք՝ երեխաս, կինս ու 2 հայր․․․Կնոջս հետ միասին ենք արդեն 7 տա-
րի։ Սկզբում ամեն ինչ շատ լավ էր, մենք վայելում էինք միմյանց և չէինք պատկերացնում, որ կարող է այլ կերպ լինել և այս ամենը մի
օր կավարտվի։Եկավ մի պահ, երբ կնոջս հետ հարաբերությունները լարված դարձան։Մի կերպ էինք միասին գտնվում մի սենյակում,
խոսելու թեմա չունեինք, իսկ վեճերն ու կնոֆլիկտները մեզ հանում էին հունից։
Իսկ հետո մեր կյանքում սկսվեց լռություն։ Ոչ, մենք չհաշտվեցինք։Ուղղակի սկսեցինք արհամարհել միմյանց։Ամուսնալուծության մա-
սին ոչ մեկս չէինք ուզում առաջինն ասել։ Այդպես էլ ապրում էինք։Եվ ահա, օրերից մի օր կնոջս կողմից ջերմություն զգացի։ Ես այն-
քան ոգևորված էի, ուրախ, բաժանվելու մասին շատ շուտ մոռացա, զգում էի, որ մեզ մոտ ամեն ինչ կկարգավորվի։ Ապրեցի վերջին
տարիների ընթացքում ամենաերջանիկ ամիսը։
Մի օր էլ կինս ասաց, որ հղի է։ Ինձ թվում էր, որ երջանկությունից կարող եմ թռնել մինչև երկինք։ Ես հավա տում էի, որ երեխան էլ
ավելի կլավացնի մեր հարաբերությունները և մենք կդառնանք ամենահամերաշխ ընտանիքը։Կնոջս մոտ հղիությունը լավ էր ընթա-
նում։ Ճիշտ ժամկետին սկսվեց ծննդաբերությունը։ Ես ինքս կնոջս տարա հիվանդանոց, որտեղ ասացին, որ դեռ կա ժամանակ։ Գրե-
թե 5 օր անցկացրեցի ծննդատան միջանցքում և բակում։Վերջապես ծնվեց որդիս։ Ես ինքս ինձ նախանձում էի, որ նման բան է տե-
ղի ունեցել իմ կյանքում։ Դուրս գրվելու օրը գնացի տուն, որ կնոջս համար հագուստ բերեմ, բայց նա զանգեց և սառը ձայնով ասաց․
—Մի արի մեր հետևից։ Տուն չենք գալու։ Հետո ամեն ինչ կբացատրեմ։ Եվ եթե կարող ես, ներիր ինձ․․․
Ես բնականաբար եկա, որ հասկանամ, թե ինչ է կատարվել։ Սպասասրահում տեսա կնոջս, որդուս և ինչ-որ անծանոթ տղամարդու։
—Ո՞վ է նա, ի՞նչ է կատարվում։
Կինս իջեցրեց գլուխը և ասաց, որ հենց նա է մեր երեխայի իսկական հայրը։ Պարզապես նա սկզբում վախեցել էր, իսկ հիմա մտա-
փոխվել է, ուզում է երեխային ինքը մեծացնել։Կինս ուղղակի ստել էր ինձ․․․Նրանք գնացին, իսկ ես մնացի կանգնած․․․ 30 րոպե տե-
ղիցս չէի շարժվում։ Չէի ուզում գնալ մեր տուն, որտեղ սառն է և դատարկ։
Անցել է կես տարի, իսկ ես դեռ տնից չեմ հանել օրորոցը,որն այդքան մեծ սիրով և խնամքով էի գնել և հավաքել։Հույս եմ փայփայում,
սպասում եմ, բայց ինքս էլ չգիտեմ, թե ինչի․․․
