Կարծում էի, թե վերջապես գտել եմ երազանքիս տղամարդուն, բայց․․․Ամեն անգամ հիշում էի նրա խոսքերը՝ ինձ երեխաներ պետք չեն

Կարծում էի, թե վերջապես գտել եմ երազանքիս տղամարդուն, բայց․․․Ամեն անգամ հիշում էի նրա խոսքերը՝ ինձ երեխաներ պետք
չեն

Այդ ժամանակ ես արդեն չորս տարի էր հանդիպում էի Հովհաննեսի հետ։ Ես մտածում էի, որ մենք սիրում ենք իրար։ Միակ բանը, որ
ինձ անհանգստացնում էր Հովհաննեսի հետ հարաբե րություններում,նրա արտահայտությունն էր, որը նա սկզբնական շրջանում ա-
սաց ինձ.

-Զառա, ինձ հիմա երեխաներ պետք չեն։

Երեխաների մասին այլևս խոսք չգնաց։ Հովհաննեսն անընդհատ գործուղումների մեջ էր։Այդ օրվանից անցավ ևս երկու տարի, Հով-
հաննեսը նորից գնաց աշխատանքի, իսկ ես մնացի տանը։ Միասին ապրելն անիմաստ էր։ Հովհաննեսն ապրում էր մոր հետ, իսկ ես
ավարտում էի համալսարանը, մտածում էի վարձակալածս բնակարանը թողնել ու տուն վերադառնալ։ Լոգարանում նստել էի հատա-
կին, թեստը դրական արդյունք ցույց տվեց։

Չգիտեի՝ ուրախանամ, թե ոչ: Ես այս երկու տարին ապրելե եմ Հովհաննեսի խոսքերը հիշելով՝ «Ինձ երեխաներ պետք չեն»։Ես երկու
որոշում կայացրի: Առաջին որոշումն այն էր, որ ես պատրաստվում էի ծնել երախա։ Երկրորդ՝ զանգեցի Հովհաննեսին ու ասացի, որ
ամեն ինչ վերջացել է, ես տուն եմ վերադառնում։ Ես գնացի մորս մոտ։

Ծնողներս ընդունեցին ինձ ու չդատապարտեցին։ Ես ծնեցի մի գեղեցիկ դուստր: Նա շատ նման է Հովհաննեսին: Ի դեպ, ոչ դուստրս,
ոչ հայրը չգիտեին միմյանց գոյության մասին։ Վեց տարի է ինչ Հովհաննեսից լուր չունեմ։ Ես նրան չեմ տեսել ու չեմ խոսել: Ես շատ
չէի մտածում նրա մասին, փորձում էի մոռանալ, բայց չստացվեց:

Երբ աղջիկս 6 տարեկան էր, որոշեցինք նրա հետ տեղափոխվել Երևան։ Ես ուզում էի աշխա տանք գտնել և ուզում էի, որ աղջիկս
դպրոց հաճախի մայրաքաղաքում։Մենք նստած էինք մի սրճարանում։ Աղջիկս պաղպաղակ կերավ, այդ սրճարանում ես ու Հովհան-
նեսն էինք հանդիպել։ Պատահաբար այս սրճարանում էր նաև Հովհաննեսը։Մենք ողջունեցինք իրար բարի մոտ, աղջիկս նստած էր
սեղանի մոտ։

-Ինչ ես անում այստեղ:

-Ես աղջկաս հետ տեղափոխվել եմ այստեղ։

-Դու դուստր ունես։

-Դու էլ ունես:

Ինչպես պարզվեց, սկզբնական շրջանում Հովհան նեսը զանգել էր մեր տուն։ Մայրս ինձ չի ասել այդ մասին, չի ուզեցել տխրեցնել
ինձ: Հովհաննեսը ուզում էր ինձ առաջարկություն անել գործուղումից վերադառնալուն պես, բայց ես գնացել էի։ Այժմ Հովհաննեսը
փորձում է բարելավել հարաբերությունները դստեր հետ։ Աղջիկս չգիտի, որ Հովհաննեսն իր հայրն է։ Մեր հարաբերությունները չեն
վերսկսվել, Հովհաննեսն ընկերուհի ունի։

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика