Կարծում էի, թե ամուսինս դավաճանում է ինձ, բայց․․․Միայն տարիներ անց իմացա, որ սկեսուրս․․․
-Իննա, ես քեզ չեմ ճանաչում,-ինչ-որ մեկը դիպավ ուսիս, նայեցի շուրջս և քիչ էր մնում ուշաթ ափվեի: Այնտեղ նախկին սկեսուրս
էր։ -Իննա, դու հիանալի տեսք ունես: Այս զարդերը սազում են քեզ։ Նա սկսեց զննել իմ վզնոցը։ Նախկին ամուսնուս հետ ամուսնացել
եմ, երբ ուսանող էինք։
Եթե կարճ խոսեմ իմ այն ժամանակվա հիմարության մասին, ապա ամեն ինչ եղել է երիտասարդ լինելու պատճառով։Մեզ բավակա-
նացրեց 5 տարին։ Սկեսուրս իմ մեջ անընդհատ սխալ էր գտնում, ես փորձում էի թեթև տանել, բայց նրա պահանջներին դժվար էր
դիմանալ։ Հավանաբար, եթե չլիներ Արկադիի դա վաճանությունը, ապա մենք դեռ կապրեինք նրա մոր հետ։Մի օր Արկադին աշխա-
տանքից ուշ տուն եկավ։ Ես ցնցուղ էի ընդունել և գնացի քնելու.
-Ինչու պառկեցիր։
Չես հասկանում, որ քո ամուսնու պայուսակի պարունակությունը պիտի դասավորես,-սկեսուրս գոռաց իմ վրա: Այդ պահին աչքս ըն-
կավ ժանյակավոր մի բանի վրա, որը խցկված էր փաստաթղթերի մեջ։ Ես անմիջապես բռնեցի ժանյակի ծայրից և ձեռքումս մի սև
կրծկալ հայտնվեց։ Ակնհայտորեն դա իմը չէր: Ես զարմացած նայում էի նրան ու փորձում հասկանալ, թե ինչպես է նա հայտնվել
այստեղ.
-Իննա, տես, Արկադին իր վերնաշապիկը դրել է լվացքի մեքենայի մեջ, իսկ դրա վրա շրթներկի հետքեր կան, — սկեսուրս ինձ կար-
միր շուրթերի հետքերով վերնաշապիկը բերեց: Ես որոշեցի սկանդալներ չանել: Ես պարզապես լուռ վեր կացա և հեռացա: Ես արագ
ամուսնալուծության հայց ներկայացրի:
Ես Արկադիին չտեսա մինչև դա տավարությունը։ Նա վ իրավորված հայացք նետեց իմ վրա:Սկեսուրս ինձ մեր հանդիպման ժամա-
նակ ասաց, որ այդ կրծկալն ու շրթներկը իր ձեռքի գործն է և ասաց, որ թողնեմ ամուսնուս և կրկին միավորվեմ իր տղայի հետ, քանի
որ տեսավ, որ ես շատ եմ կայացել և լավ գործ ունեմ:Ես երբեք նման բան չեմ անի: Ես նույնիսկ երախտագիտություն էի զգում սկե-
սուրիս հանդեպ, որ բաժանեց ինձ Արկադիից։
Եթե չլիներ այդ կրծկալը, ապա ես հիմա չէի ունենա իմ հրաշալի ընտանիքն ու սիրող ամուսինը։
