Ծնողներիս հարսանիքիս չեմ հրավիրելու․ Նրանք ինձ խայտառակ կանեն ապագա կնոջս բարեկամների դեմ․․․Ահա, թե ինչու եմ այսպիսի որոշում կայացրել
Սեփական ջանքերիս շնորհիվ կարո ղացել եմ հասնել որոշակի բա րձրունքների և այժմ կա րող եմ ինձ թույլ այն ամենը, ինչ ցան կանում եմ։ Այո, դրա համ ար շատ եմ սովորել և աշխատել, բայց հիմա վս տահ եմ, որ հետո էլ ավելի լավ է լինելու։Սա կայն լիար ժեք ինքնավստահություն ունենալու հարցում ինձ խանգարում են աղքատ ծնողներս։ Նրանք ամբողջ կյանքում չեն կարողացել մի կոպեկ ավել աշխատել։ Նույնիսկ ամենահին սովետա կան մեքե նա գնելու համար գումար չեն կար ողացել հավաքել։
Մի՞թե հնարավոր չէր նպատակ դնել և հասնել դրան։Այժմ ես քաղաքում եմ ապրում, ունեմ ընկե րուհի։ Ծնողներիս խնդրել եմ՝ ա ռանց զգուշացնելու չգալ իմ տուն։ Խոստացել եմ ինքս նրանց այցելել, սակայն չի ստացվում այնքան հաճախ, որքան կցանկանա յինք Բայց եթե անկեղծ ասեմ, չեմ էլ ուզում գյուղ գնալ։
Ծնողներս սկզբում նեղացան, բայց հետո հասկացան,որ պետք չէ խառնվել մի ակ որդու կյանքին։ Շնորհակալ եմ նրանց ինձ՝ հաս կանալու համար։Գուցե քննադատեք ինձ,բայց ես այլ կարծիքի եմ․ մեր ժամանա կներում չի կարելի լինել զգացմունքային և անհա մարձակ։ Եթե ուզում ես ապրել մի աշխար հում, որտեղ կա գումար, պատ րաստ եղիր զոհերի։ Հարգելի ծնողներ, եթե չեք կարող գումար վաստակել, մի խանգարեք ձեր երեխաներին, թույլ տվեք, որ նրանք անեն դա։
Անցյալ շաբաթ որոշեցինք մեր հարսանիքի կոնկրետ օրը։ Հարսնա ցուս տարվել է նախա պատրաստական աշխատանքներով։ Ա պագա կինս ասաց, որ իր հայրը հրավիրել է քաղաքի ազդցեիկ մարդկանցից շատերին, դրա համար էլ կողմնակի մարդիկ չպետք է լինեն։Այսօր վերջնականապես որոշեցի, որ իմ բարեկամները ներկա չեն գտնվելու հարս անիքիս։ Միայն թե չգիտեմ, թե ինչպես բացատրեմ սա հարսնացուիս և նրա հարազատներին․ ճշմարտությունն ասել չեմ ուզում, բայց և չեմ էլ ուզում խայ տառակ լինել ծնողներիս պատ ճառով։
