Ծննդյանս օրը ոչ որդիս, ոչ էլ աղջիկս չեկան ինձ շնորհավորելու, միայն․․․Մի՞թե ես դրան եմ արժանիՏարեց կինը նստել էր այգու նս-
տարանին և լ աց էր լինում։ Այսօր նա դարձավ 70 տարեկան, բայց ոչ որդին,ոչ դուստրը չեկան նրան շնորհավորելու, սակայն հիվան-
դասենյակի հարեւանուհին շնորհավորեց և նույնիսկ փոքրիկ նվեր մատուցեց։
Ավելին, բուժքույրը ծննդյան օրվա պատվին նրան խնձոր հյուրասիրեց։Նրան որդին է բերել այստեղ, ինչպես ինքն էր ասում՝ հանգստ
անալու, բուժելու, բայց իրականում նա ուղղակի խանգարում էր հարսին։ Երբ որդից խնդրեց բնակարանը նվիրել իրեն և ստորագրել
փաստաթղթերը, խոստացավ, որ մայրը կշարունակի ապրել այնպես, ինչպես ապրում է։
Բայց իրականում այլ կերպ ստացվեց, որդին անմիջապես ամբողջ ընտանիքով տեղափոխվեց նրա մոտ, և հարսի հետ պատ երազմ
սկսվեց, նա միշտ դժգոհ էր : Նա նկատեց, որ որդին ու հարսը ինչ-որ բան էին շշնջում, և հենց նա մտավ սենյակ, լռեցին։ Հաջորդ օրը
առավոտյան որդին խոսակցություն սկսեց այն մասին, որ նա պետք է հանգստանա, բուժում ստանա։ Մայրը, նայելով նրա աչքերին,
դառնացած հարցրեց.
-Ինձ ծերանո՞ց ես տանում, տղաս։Նա կարմրեց, շփոթվեց ու պատասխանեց.
-Ինչո՞ւ ես այդպես ասում մայրիկ, դա ընդամենը առողջարան է:
Նույն օրը րդին մորը բերեց ծերանոց ՝ խոստանալով շուտով այցելության գալ : Նա արդեն երկրորդ տարին է ապրում է այստեղ, և որ
դին դեռ այցելւթյան չի եկել : Ծանոթներից նա իմացավ, որ որդին վաճառել է բանակարանն ու հիմա հայտնի չէ, թե որտեղ փնտրել
նրան։Դուստրը նույնպես այցելության չէր գալիս :
Նա վի րավորվել էր, երբ իմացել էր, որ մայրը բնակարանը եղբորն է նվիրել : Այժմ նա նստած հիշում էր, թե ինչպիսի դժ վարությամբ
է նա մեծացրել իր երկու երեխաներին : Նրանց ուսման է տվել, ամուսնացրել : Իսկ այսօր նրանցից ոչ ոք չի բարեհաճում գալ մորը
գեթ մեկ ժամով տեսակցության :
