Լսել էի, որ ամուսինները կանանց առաջ պայման են դնում, բայց որ հերթը նաև ինձ կհասնի ու այն էլ նման ձևով․․․

Լսել էի, որ ամուսինները կանանց առաջ պայման են դնում, բայց որ հերթը նաև ինձ կհասնի ու այն էլ նման ձևով․․․Բայց մի օր Նինա
Կառլիվնան չեկավ աշխատանքի։ Ես հարցրեցի նրա գործընկերներին, թե ինչ է տեղի ունեցել, բայց նրանք ոչինչ չգիտեին: Այս կնոջ
հասցեն ստանալուց հետո գնացի նրա տուն։ Նրա շքեղ բնակարանի դուռը բաց էր։ Նինա Կառլիվնան պառկած էր մա հճակալին և
պարզապես չէր կարողանում վեր կենալ։

Ինչպես պարզվեց, ես շատ շուտ հասա, և բժի շկները, որոնք ավելի ուշ եկան, ինձ անվանեցին նրա պահապան հր եշտակը։ Այլընտ-
րանք չունեի, ստիպված էի գյուղ վերադառնալ մորս մոտ։ Տղաս այն ժամանակ 9 տարեկան էր, աղջիկս՝ 6։ Բայց ես չէի կարողանում
ամեն օր գյուղից աշխատանքի գնալ։ Մայրը խնամում էր երեխաներին.Հետո որոշեցի գնալ աշխատանքի։Ցավալի էր թողնել երեխա-
ներին, բայց ես այլ ելք չունեի։

Մեկ տարի անց, երբ ամուսինս ինձ լքեց, ես գնացի Պորտուգալիա՝ գումար աշխատելու։ Ինչ-որ կերպ բախտ ունեցա այնտեղ աշխա-
տանք գտնելու, որպեսզի կարողանայի գումար ուղարկել երեխաներին։Միխայլոյին հանդիպել եմ Պորտուգալիայում, նա նույնպես
Ուկրաինայից է, բայց նա ապրում է այստեղ գրեթե ծնված օրվանից, նրա ծնողները տարիներ առաջ են տեղափոխվել այստեղ։

Տղամարդը, ինչպես ես, ամուսնալուծված էր և ինձնից 3 տարով մեծ։ Սկզբում հանդիպեցինք, իսկ հետո սկսեցինք միասին ապրել։
Ամեն ինչ լավ էր։ Տղաս մնաց մոր մոտ, իսկ աղջիկս տեղափոխվեց ինձ մոտ։ Ես կազմակերպեցի, որ նա գնա տեղական դպրոց: Նա
արագ սովորեց լեզուն, բայց Միխայիլին դուր չեկավ այդ գաղափարը։ Նա սկսեց բացահայտ ասել, որ իր աղջիկը խանգարում է մեր
երջանկությանը։

Եվ հետո մի օր ես ստիպված էի ընտրություն կատարել, և ես ընտրեցի դստերս:Առանձին բնակարան վարձեցինք ու Միխայիլից հե-
ռացանք։ Ինձ համար դժվարացավ մենակ բնակարանի համար վճարել, գործնականում դադարեցի գումար ուղարկել մորս ու որ-
դուս, քանի որ ինձ ոչինչ չէր մնացել, ինձ հազիվ էր հերիքել։ Եվ ահա վերջերս մայրս զանգահարեց ինձ, ասաց, որ ես ինչ-որ բան եմ
ժառանգել, և ես պետք է գամ բոլոր փաստաթղթերը կազմեմ։

Ես ցնցվեցի, երբ իմացա, որ Նինա Կառլիվնան, ում չէի տեսել գրեթե 20 տարի, ինձ համար գրի է առել իր շքեղ 3 սենյականոց բնա-
կարանը քաղաքի կենտրոնում։ Նա վերջերս մահացել էր, բայց նա ինձ նամակ թողեց, որում ասվում էր, որ չի մոռացել, թե ինչպես եմ
ես փրկել իրեն։ Հիմա ես ավելի քան երբևէ հասկանում եմ, որ մեր արած լավը հարյուրապատիկ է վերադառնում մեզ: Ու թեև կյանքն
ինձ համար հեշտ չի եղել, բայց վստահ եմ, որ հիմա թե՛ ես, թե՛ երեխաներս լավ ենք լինելու։

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика