Ինչ ուզում ա անեի մեկ ա, հորս երկրոդ կինը միշտ դժգոհ էր․ Ամեն ինչ այդպես էլ կմնար, եթե չլիներ այդ ավտովթարը․․․Ինչ էլ աներ
Գրետան, նա չէր կարող գոհացնել խորթ մորը: Եվ ոչ ոք չկար, որ պաշտպ աներ նրան։ Նրա հայրը սովորական թ ուլամորթ էր և չէր
համարձակվում որևէ բան ասել կնոջը։ Ամեն օրը նման էր ծանր աշխատանքի:
Դեռ դպրոց գնալուց առաջ խորթ մայրը նրան ստիպում էր տնային գործերով զբաղվել։ Դա իսկական բռ նակալություն էր։Վերջապես
Գրետան ավարտեց դպրոցը և հեռացավ գյուղից։ Նա ընդունվեց կարի ուսումնարան, ապրում էր հանրակացարանում և իրեն պար-
զապես հիանալի էր զգում: Կյանքն ավելի լավացավ։
Մի անգամ, երբ Գրետան վերադառնում էր ուսումնարանից, նրան մեքենան վր աե րթի ենթարկեց։ Վարորդն անմիջապես դուրս վա-
զեց մեքենայից և շտապեց օգնել։Գրետան լ աց էր լինում, ոտքը սաստիկ ց ավում էր։ Տղան նրան անմիջապես տեղափոխեց հիվան-
դանոց։ Գրետան հի վանդանոցում հետազոտվեց, պարզվեց, որ դա կոտրվածք է։Այդ տղան խոստացավ հոգալ բոլոր ծախսերը։ Նա
խնդրեց նե րել իրեն, քանի որ չի ցանկացել վն ասել, ։
Երիտասարդի անունը Հովիկ էր։ Նրան շատ դուր եկավ Գրետան և նա սկսեց ամեն օր այցելել նրան հի վանդանոց։Նա նաև հաճույք
էր ստանում նրա հետ ժամանակ անցկացնելուց։ Նրանք հիանալի հասկանում էին միմյանց։ Այսպիսով, նրանք սկսեցին հանդիպել և
մի քանի ամիս անց Հովիկն ամուսնության առաջարկ արեց նրան։ Նա լուրը հայտնեց իր մորը:
Նրա արձագանքը շատ վ ատն էր: Հովիկը գիտեր, որ նա վատ բնավորություն ունի, բայց չէր մտածում, որ նա նման բան կանի։Նա
Գրետային անվանեց հիմար գեղցի: Այս ամենը լսելուց հետո Հովիկն ասաց մորը, որ այդ դեպքում նրա համար հարսանիքի հրավեր
չի լինի ու հեռացավ։ Ոչինչ չէր կանխագուշակում անախոր ժությունները, բայց մի օր մի աղջիկ եկավ Գրետայի մոտ հանրակացա-
րան:Շոուն անմոռանալի էր.
-Դու այն աղջիկն ես, ով խլեց իմ Հովիկին: Մենք շուտով երեխա կունենանք, հեռու մնա նրանից:
-Ես գաղափար չունեի, հավատացեք ինձ, — կամացուկ ասաց Գրետան:
Գրետան կոտրվեց։ Նա որոշեց չմնալ քաղաքում և վերադարձավ գյուղ։ Մեկ շաբաթ անց նա աշխատանք գտավ կարի ֆաբրիկայում։
մեկ ամիս անց գրետան իմացավ, որ հղի է: Կյանքն ամեն դեպքում հեքիաթ չէր թվում, բայց այս լուրն իմանալուց հետո խորթ մայրն
այն վերածեց իսկական դ ժոխքի։
-Ծննդաբերությունից հետո ոտքդ այլևս իմ տանը չլինի: Գրետան փորձում էր մոռ անալ ամեն ինչ։ Մի օր գործարանում, որտեղ աշ-
խատում էր Գրետան, նոր տնօրեն նշանակվեց.
-Ես Հովհաննես Գրիգորյանն եմ, ես քո նոր տնօրենն եմ, արի ծանոթանանք,- ծանոթ ձայն լսեց Գրետան: Դա նրա նախկին նշանածն
էր.
-Խնդրում եմ բացատրի, թե ինչ է տեղի ունեցել, — ասաց Հովիկը:
Գրետան պատմեց իր հանրակացարան եկած այդ դ ժբախտ աղջկա մասին.
-Դա մայրիկս է կազմակերպել է, — Հովիկը կռահեց՝ ծիծաղելով: Գրետան հանկարծ իրեն վ ատ զգաց: «Սիրելիս, ինձ թվում է, որ ամ-
բողջ կյանքում ես քեզ հի վանդանոց եմ տանելու», — ծիծաղեց Հովիկը՝ գործի դնելով մեքենան:
